به دنبال کلمهای برای آغاز نوشتن هستم. دلیلی برای نوشتن. کلمهای که فرق داشته باشد. نو باشد. یک باشد. تک باشد. کلمهای مثل همین «باشد». شاید ندانی که «باشد» شکل سوم شخص مضارع از فعل بودن است. دوست دارم شکل سوم شخص مضارع از فعل «بودن» را درک کنم. اما کیست که بتواند جز آنکه خود بودن است؟ آنکه باش و باشی و باشد است آنکه صرف فعل بودن است او که هم ماضی، هم مضارع و هم مستقبل است. نمیدانم این حالم از اِشکال بودن است یا از اَشکالش. نمیدانم شعر میگویم یا هذیان چون نه وزن را میشناسم نه دیگر وهم را.