

نمی دانم هنوز هم شبانگاه خاطراتش مثل موجی که ناگهان بر دل ساحل می خورد دلم را به لرزه می اندازد
آهسته با خودم می گویم او رفت ... اگر دلش هنوز با ت بود در کنارت میماند ... چشمانم را میبندم عقلم هزاران دلیل را برایم می آورد ولی آخر دلم چیز دیگری را می گوید
ای کاش زودتر بتوانم او را از افکار هر شبم خارج کنم