نگاه #امپراطور_واژه_های_جهان عالیجناب استاد #آرش_آذرپیک به #عقل به عنوان یکی از ساحات ادراک در عریانیسم :
عقل ریاضیک دکارتی_کانتی که باعث طرد حتی گاه خودخواسته ی انواع عقلانیت های دیگر از جمله عقلانیت هنری_ادبی و بازیپنداری آن توسط کانت و ادامه ی بازیپنداری این عقلانیت در مکاتب گادامر و ویتگنشتاین شده، یکی از بزرگترین سفسطه های اندیشگانی را در حق این ساحت شگفت از عقلانیت سامان و پرورش داده و شوربختانه آن را به خود جامعهی هنری و ادبی نیز به عنوان نوعی وحی منزل و حقیقت مطلق قبولانده است.
جامعه ی هنری_ادبی نیز ناآگاهانه از این جنایت فرهنگی_تمدنی که با طرد سیستماتیک آنها پس از کتابهای «نقد عقل محض»، «نقد عقل عملی» و سرانجام در کتاب «نقد قوه ی حکم» به اوج رسید و زیر رایت استحمارانه ی علم زیباییشناسی (بخوانید انواع بازی های سرگرمکننده زیر عناوین هنر و ادبیات) سیستماتیک شد، شادانه استقبال کرده و خود را نوعی تافته ی جدابافته و به دور از جامعه و تحولات فرهنگی_تمدنی آن می پندارد (ژستهای خاص و تیپ های مختلف و عجیب و غریب اصلاح و لباس هنری از پیامدهای خودمتفاوتپنداری همین فریبخوردگان هنری مکتب فلسفی کانت است)، غافل از آن که عقل دکارتی_کانتی هر ساحت خردورزانه ای را که مربوط به جامعهی تصرف گر و مصرفکنندهی تکنولوژیکال نباشد و نتواند به هر گون در مهندسی جوامع موردنظر خود سهیم باشد، به قرنطینه هایی گاه خودخواسته و لاکچری همانند بیمارستان های روانی، کمپ ها، فرهنگسراها و انجمن های هنری_ادبی تبعید می کند تا دور هم سرگرم باشند (ارزش و اعتبار این اماکن در نگرگاه جامعه ی صنعتی کاملاً یکسان است) زیرا عقلانیت متفاوت آنها هیچ بهره ای در جهان ریاضی محور و سازمان های مدیریت و تولید و مصرف آن ندارد.
شرح و بسط نظریات فلسفی ادبی عالیجناب استاد #آرش_آذرپیک
کتاب :
#جنبش_ادبی_۱۴۰۰ ( #آنتولوژی_فراشعر_نویسان_مولتی_فونیک )
مولفین :
#آریو_همتی و #علی_رشیدی
#مقدمه دوم :
#نیلوفر_مسیح
مقدمه سوم :
#هنگامه_اهورا
نشانه_گذاری متن:
#ستی_سارا_سوشیان
___