غزلمینیمال " سیاوخشیا "
شرم بادا بر خشم ، شرم بادا بر شاه
بر سیاوش دل سخت،رقص با زن در ماه
?
《با تهمتن از عشق ، چون شدم من مسرور
بر نمک غیرتمند ، از حقیقت آگاه 》
نامور بر می گشت ، نیک و بد رو در رو
جشن شاهی ، بر طبل، هم چنان زن خود خواه
شاهزن می رقصید ، لعبتان صف در صف
گنج او چشمی پاک ، دوخته بر درگاه
آشکارا شد راز ، رای موبد آتش
اسب را می تازاند ، رقص در آتشگاه
《تخت و بختم برگشت ، جادوان شد پیروز
طالعم میدان بود 》 ،در نبردی جانکاه
?
سوگواری در شرق، عمق رنج تاریخ
عشق ، نیرو ، تدبیر ، دفن با هم ، صد آه ..
از سیاوش خون باز ، در جهان می رویید
چونکه نیکی جاوید ، چونکه رسوا بدخواه
#آریو_همتی
#مکتب_اصالت_کلمە
#مکتب_عریانیسم
____
???
@sher_khobe
____
???
@Maktabe_Oryanism