تمام مکاتب در ادبیات ساحتی از آن "ابر رئالیسم ادبی" را در ذات هنری خویش عریان می سازند.
هیچ مکتبی خود را نا واقع گرا نمی داند بلکه هر کدام ساحت واقعیت و امر واقع را نه فقط در ساحت محدود و تک بعدی تعریف مکتب رئالیسم از نگره واقع انگاری و نگاری، از آن نگره ی هستی شناسانه خود می دانند. و هر یک واقع گرایی را در فضایی که زاده ی کشف خاص آن نحله از لوگوس است تعریف می کنند.
به عنوان مثال سوررئالیسم واقعیت را بنا بر روانشناسی فرویدی بر بنیان سیاه چاله ی امیال سرکوب شده یعنی ناخود آگاه دید و کاملا منکر شد که اصالت واقعیت در نگرگاه رئالیست ها و ناتورالیست ها باشد بنابراین اصل واقعیت نگاری را در منطق سیال حرکت خودکار ذهن دانست.
ما از این رو ترکیب منطق سیال حرکت خودکار ذهن را به کار می بریم که در همان متن نویسنده اگر به نوعی تحلیل بالزاک گونه دست یازد از مذهب ادبی سوررئالیسم عدول کرده و نمی تواند نه از جانب رئالیست ها و نه از جانب سوررئالیست ها مورد پذیرش واقع شود.
ادامه دارد..