این مطلب رو می‌نویسم چون اول معتقدم درک درست مفهوم «عشق» تو جهان‌بینی هر انسانی تأثیر بنیادینی داره و دوم به عنوان کسی که می‌خواد چارچوب ذهنی مهندسی-ریاضی-فلسفی داشته باشه، با تعریف‌های احساس‌محور عشق که تا حالا باهاشون برخورد داشتم، قانع نشده بودم.
این تعریف نتیجه‌ی مطالعه‌ی بخش‌های مختلف چند کتاب و تحلیل و جمع‌بندی اون‌هاست.
تعریف عشق:
عشق، واکنش به زیبایی است.
اول به وضوح منظور، فقط زیبایی ظاهری نیست و برای مثال حتی یه طرز فکر هم می‌تونه از نظر کسی زیبا باشه؛ دوم این تعریف، درک مفهوم عشق رو وابسته به فهمیدن زیبایی می‌کنه پس اول باید تعریف دقیقی از زیبایی داشته باشیم.
قبل از این‌که برداشت‌م از زیبایی رو بنویسم، نیازه به مفهومی که در فلسفه از اون به نام «مُثُل» یاد می‌شه و اولین بار توسط افلاطون بیان شد، اشاره کنم.
از نظر افلاطون هر مفهومی در جهان ما بازتاب ناقصی از نسخه‌ی حقیقی و کامل اون در جهانی انتزاعی‌ه که بهش عالم مُثُل می‌گن. درست مثل عکسی که فقط یک وجه سوژه رو نشون می‌ده.
برای مثال تمام اسب‌هایی که در این دنیا وجود دارن، در واقع نمونه‌های ناقصی از اسب کاملی هستن که در عالم مُثُل وجود داره.
یا مثال عینی‌تر اون مفاهیم کاملاً انتزاعی هندسی مثل مثلث هستند. همه‌ی مثلث‌هایی که ما تا به حال دیدیم، در واقع نمونه‌هایی از ایده‌ی انتزاعی مثلث هستند که ریاضی در دنیایی مجرد برای ما تصویر کرده. وقتی یک شیء انطباق قابل‌قبولی با اون مفهوم مجرد داره، ما بهش می‌گیم مثلث و مثلث حقیقی تو جهان ما وجود نداره!
حالا این صحبت‌ها چه ارتباطی با زیبایی داره؟
تشخیص میزان زیبایی مفاهیم مختلف توسط ما هم از طریق مقایسه‌ی اون‌ها با مُثُلی که از زیبایی تو ذهن‌مون داریم، انجام می‌شه. البته تفاوتی که زیبایی با مثال‌های دیگه‌ای نوشتم داره، اینه‌که زیبایی یه مفهوم نسبی‌ه و برای هر شخص متفاوت‌ه؛ در صورتی که مفهوم مثلث کاملاً مطلق‌ه.
ما در طول زندگی خودمون با توجه به تجربیاتی که برای خودمون رقم می‌زنیم، جهان‌بینی خودمون رو توسعه می‌دیم و مُثُل‌مون از زیبایی رو هم کامل و کامل‌تر می‌کنیم.
برای مثال بعد از خوردن اولین قرمه‌سبزی عمرمون، قسمتی از مُثُل زیبایی که مربوط به مزه می‌شه، کامل‌تر می‌شه.
حالا بعد از مواجه شدن با هر مفهومی، ناخود‌آگاه اون رو با مُثُل ذهنی‌ای که از زیبایی داریم، مقایسه می‌کنیم و با توجه به میزان انطباق، میزان عشق‌مون به اون تعیین می‌شه! (عشق، واکنش به زیبایی‌ست.)
در واقع ما موقع عشق ورزیدن به یه مفهوم، داریم به بخشی از مُثُل زیبایی که در اون بازتابیده شده، عشق می‌ورزیم؛ نه خودش.
این کامل‌ترین برداشتی از عشق بود که من تونستم خودم رو باهاش قانع کنم. خیلی خوشحال می‌شم اگه هر دیدگاهی دارین، به‌صورت عمومی یا خصوصی باهام در میون بذارید.
