3 ماهی میشه که از پایه یازدهم عبور کردم و پا به دریای طوفانی پایه دوازدهم گذاشتم.
از همون بدو ورود اسم هزارتا موسسه از معروف تریناش تا بی نام و نشوناش مثل سیلی تو صورتم خورد که همشون به این نکته اصرار داشتن: «با فلان اساتید ما میتونید رتبه منفی تو کنکور بیارید!»
از مار زنگی گرفته تا خیلی سفید و کلاغ قهوه ای و کاج و سرو و سکوی شنا و شفیع زاده و جِری لند و پاک کن چی و چلمقی و ...
جدیدا هم یه پدیده ای شایع شده که دانش آموزا معلم خودشون رو (بلانسبت همه معلما البته) بی سواد میدونن و به اون معلمی که تو فلان موسسه یا اینستاگرام و ... بپر بپر میکنه و ملیجک بازی در میاره یا دهنشو جلوی دوربین اندازه تمساح باز میکنه و از اینطور کارا از (نعوذ بالله) دین خدا هم بیشتر ایمان میارن و حرف اون رو وحی منزل میدونن!
قصد نداشتم این نوشته صمیمانه(!) رو خطاب به موسسات عزیز تر از جانم(!) و مدیران دلسوز و زحمت کششون(!) و طراحان منصف و منطقیشون(!) بنویسم ولی چند روز پیش یه اتفاقی افتاد که من رو مصمم تر کرد.
اون اتفاق ناگوار این بود که تو مدرسه داشتیم درباره جزوه معلم حرف میزدیم و جزوه یه معلم دیگه (دبیر حسابان یکی از این موسسات خوش(!)نام) رو دیدم و از یکی پرسیدم فلانی معلم چیه، یدفعه همه همصدا با هم گفتن «مگه بسته ذغال مار زنگی رو نخریدی؟» و همونجا بود که کمر همت بستم و قلم به خون دل تر کردم و نتیجه اش شد این نوشته ای که بعد از یه هفته تردید منتشر شد.
و البته که میخوام از معلمای زحمتکش و با سوادی که سایه این موسسات مثل بختک روی کلاساشون افتاده تشکر ویژه کنم و برای این استقامت بی مانند و ادامه تدریسشون بهشون یه خسته نباشید و خداقوت جانانه بگم❤
و همچنین از اونایی که با کمترین منفعت و خالصانه به دانش آموزاشون کمک میکنن تا از این تونل وحشت با کمترین ترسیدن و آسیب روحی بگذرن هم کمال تشکر رو دارم🌹

در پایان و جهت حسن ختام:
برای تمام پدر و مادرانی که امسال دانش آموز کنکوری دارن از جمله پدر و مادر عزیز خودم آرزوی سالی پر از آرامش و دارای کمترین فشار مالی دارم.