همهی ما محصول ترسهای مشترک کودکیمان هستیم. فقط اسمشان در بزرگسالی عوض شده است. 👣
برای پوشاندن اعتمادبهنفس پایین به آرایش غلیظ و ریسکهای بیهوده پناه میبریم.
دروغهایی از ترس دعوا میگوییم،
رازهایی از ترس آبرو پنهان میکنیم،
و دلخوریهایی از ترس شکست در قلب جمع میکنیم.
انگار ترس در وجود ما سرشته شده تا در اوج ناامنی به امنترین تکیهگاه، یعنی خدا، پناه ببریم. برای همین هر انسانی در بنبست، خدا را صدا میزند. ✨
ترسهای بزرگسالی پنج دستهاند:
. محتاطکننده: مثل ترس از بیماری و تصادف.
۲. هیجانی: مثل ترس از هواپیما و شهربازی.
۳. آیندهنگر: مثل ترس از پیری و تنهایی.
۴. حتمی: مثل ترس از دست دادن عزیزان.
۵.اتفاقی : مثل ترس از خیانت که از تجربهی دیگران به ما رسیده.
همهی ترسها بد نیستند. اول باید فهمید ترس من کدام دسته است؟
سوال من از تو:
ترس تو بیشتر محتاطت میکند یا فلجت؟ (راستش رو بهم بگو) 👇