
نمایش «سی و پنج» یکی از تجربههای متفاوت در تئاتر ایران است؛ نمایشی که با تکیه بر فضایی معمایی و پرتنش، مخاطب را به شهری خیالی میبرد؛ شهری که در آن قدرت، فساد و مناسبات پیچیده یک خانواده مافیایی، سرنوشت مردم و فضای اجتماعی شهر را تحت تأثیر قرار داده است.
این نمایش به نویسندگی و طراحی محمد تات و کارگردانی محمد حسن شاهی، در عمارت ارغوان ـ سالن یک روی صحنه رفت و در بازه زمانی ۲۳ تا ۲۶ اسفند ۱۴۰۱ و همچنین ۸ تا ۱۹ فروردین ۱۴۰۲ میزبان مخاطبان بود.
«سی و پنج» از جمله آثاری است که تلاش میکند تئاتر را از قالبهای آشنای روایت خارج کرده و به سمت تجربهای متفاوت در فضای اکشن و معمایی حرکت دهد؛ ژانری که در تئاتر ایران تجربههای چندان گستردهای از آن دیده نشده و همین مسئله، تجربه این نمایش را قابل توجه میکند.
یکی از مهمترین عناصر شکلدهنده به هویت «سی و پنج»، حضور محمد تات در جایگاه نویسنده و طراح اثر است. تات در کنار طراحی صحنه و نور و همچنین حضور بهعنوان مشاور کارگردان، نقش مهمی در ساخت جهان نمایشی «سی و پنج» داشته است.
آنچه در طراحی و روایت این اثر اهمیت دارد، شکلگیری شهری است که صرفاً یک پسزمینه برای اتفاقات داستان نیست؛ بلکه خود به یکی از عناصر اصلی نمایش تبدیل میشود. شهر مالاتا با فضای خاص خود، مخاطب را وارد دنیایی میکند که در آن باید در میان شخصیتها، روابط و اتفاقات مختلف حرکت کند و قدمبهقدم به فضای پنهان داستان نزدیک شود.
به نظر میرسد جسارت محمد تات در خلق چنین جهانی، یکی از نقاط قابل توجه این پروژه باشد؛ تلاشی برای نزدیک شدن به نوعی از روایت که میتواند تخیل مخاطب جوان را فعال کند و او را با تجربهای متفاوت از تئاتر روبهرو سازد.
در کنار محمد تات، محمد حسن شاهی بهعنوان کارگردان و تهیهکننده، نقش مهمی در شکلگیری و اجرای این پروژه داشته است. همچنین ایمان حسن شاهی در جایگاه تهیهکننده در این پروژه حضور داشته است.
«سی و پنج» حاصل همکاری جمعی از هنرمندان و عوامل تئاتر است که هر یک در شکلگیری این جهان نمایشی نقش داشتهاند؛ گروهی که تلاش کردهاند فضای شهر مالاتا را از دل یک متن نمایشی به صحنه تئاتر منتقل کنند.
نویسنده و طراح: محمد تات
کارگردان: محمد حسن شاهی
تهیهکنندگان: محمد حسن شاهی، ایمان حسن شاهی
مجری طرح: گروه فرهنگی هنری گات
بازیگران:
میثم تات، امیرحسین قاجاردامغانی، علی عباسی، هلنا موگوئی، سپیده نوری، سپیده لالانی، محمد حسن شاهی، زهرا یوسفی، امیر حسام بنائی، حامد فاضلی، سیده پریسا ماهاباز، مهدی فلاح و علی عبدالحسینی
دستیار اول کارگردان و منشی صحنه: سیده سارا پارسامهر
دستیار کارگردان: علیرضا انوری سرور
طراح صحنه: محمد تات
مشاور کارگردان: محمد تات
بازیگردان: میثم تات
سرپرست گروه کارگردانی: سید سجاد موسوی
طراحان موسیقی: سید سجاد موسوی، علیرضا انوری سرور
طراحان نور: محمد حسن شاهی، محمد تات
طراح لباس: زهرا یوسفی
طراح گریم: زهرا یوسفی
روابط عمومی و تبلیغات: شایان سلیمزاده
عکاس: مهرناز مرادینژاد
طراح پوستر و گرافیک: شایان سلیمزاده
یکی از ویژگیهای قابل توجه «سی و پنج»، توجه آن به مخاطبی است که به دنبال تجربههای تازه در تئاتر است. نمایش تلاش میکند با استفاده از عناصر معمایی، فضای پرتنش و جهان داستانی خاص خود، مخاطب را از یک تماشاگر صرف به همراهی فعال در مسیر روایت تبدیل کند.
در این تجربه، مخاطب با شهری مواجه میشود که هر گوشه آن میتواند بخشی از یک معمای بزرگتر باشد و هر شخصیت، قطعهای از پازل داستان را در اختیار داشته باشد.
از نگاه من، آرش سالاروندیان، اهمیت «سی و پنج» تنها در استفاده از عناصر اکشن و معمایی نیست؛ بلکه باید آن را در جسارت گروه سازنده برای تجربه یک فضای متفاوت جستوجو کرد. تئاتر برای زنده ماندن و پیشرفت، به تجربههایی نیاز دارد که بتوانند از مرزهای معمول عبور کنند و جهانهای تازهای را به مخاطب پیشنهاد دهند.
«سی و پنج» در چنین مسیری قرار میگیرد؛ نمایشی که با نویسندگی و طراحی محمد تات و کارگردانی محمد حسن شاهی تلاش کرده است تصویری متفاوت از یک شهر خیالی، قدرت، فساد و مناسبات مافیایی ارائه کند و مخاطب را در فضای داستانی خود همراه سازد.
در نهایت، «سی و پنج» را میتوان تجربهای قابل توجه در مسیر آزمودن ظرفیتهای تئاتر اکشن و معمایی در ایران دانست؛ تجربهای که نام محمد تات را بهعنوان نویسنده و طراح اثر برجسته میکند و در کنار آن، تلاش محمد حسن شاهی و مجموعه عوامل و هنرمندان حاضر در پروژه، به شکلگیری جهانی کمک کرده است که «مالاتا» را از یک نام فراتر میبرد و به بخش مهمی از هویت این نمایش تبدیل میکند.
گزارش و یادداشت: آرش سالاروندیان