امروز تصادفی اومدم تو ویرگول و دیدم یه تنها پستی که نوشتم رو چند نفر لایک کرده بودن و خوندمش خیلیم به خودم خندم گرفت منظورم این پسته :
اونموقع که اینو نوشتم تابستون سال 97 بود ...
اگه خوندینش میخوام ادامشو تو این دو سال بنویسم که چیزی که گفتم اونجا رو بهتر بفهمید
من نوشتم ببخشید تا بهتون بخشیده بشه درسته؟
این قانون اصلا توی ایران کاربرد نداره
نمیخوام نا امیدتون کنم اما اونهمه کارآموزی که توی اون دفتر آموزش دادم ( حدود حداقل 15 تا هم دانشجو توشون بود هم بی کار هم تحصیل کرده هم دختر هم پسر هم زن 40 ساله و هم مرد 45 ساله )
حقیقتش اینه که نه برای خودشون کاری کردن و نه برای من !!!
همینجوری فقط میومدن آموزش میدیدن و با اینکه اصول بازاریابی و برندینگ و سئو تکنیکهای برتری که دو سال پیش هرکی انجام میداد صد در صد میومد توی لینک یک ( در ادامه براتون اثباتش میکنم) و براحتی میتونه حداقل ماهی 2 تومنو داشته باشه و بشه یه فردی که با یه خط تلفن تجارت کنه
رو بهشون همشو یاد گذاشتم هیچکدومشون هیچی نشدن !!!!
آخرشم که دفتر رو پس دادیم و اون دوست ابله من رفت پیش باباشو پولشو برداشت و فقط من موندم تو خونه
تا همین امروز هم هیچکدومشون یه زنگ نزدن بگن آقای صحرایی حداقل برای خودمون یه کاری کردیم برای ما که هیچ
واقعا جای تاسفه این همه نیرو این همه روز و وقت دارن ولی هیچ کاری نمیکنن دیگه بیل زدن که نیست یه پای کامپیوتر نشستنو چند تا کار ساده ست یعنی واقعا حتی برای آیندشونم حاضر نشدن هیچ کاری بکنن؟
این همه وقت آموزش دادم هیچ فایده ای نداشت
کاش بجای اینهمه کمک الکی میشستم کنار آقای بابایی ( یه پسر دانشجو که اونموقع با حقوق 500 هزار تومن استخدام کردیم برای چهار ساعت در روز ) میشستم سئو رو چیزهای دیگه کار میکردم ولی افسوس که زمان دیگه برنمیگرده
آقای بابایی وقتی که من به اون ابله ها آموزش میدادم سه هفته محتوا نوشت بعدش 1 ماه هم بک لینک زد عرض دو ماه زنگ خور من شروع شد ولی چون تامین کننده ای داشتیم که قیمت بالا میداد تا بعد از پاشیده شدن دفتری که اجاره کرده بودیم تو چهارراه کارخونه قند کرج نتونستیم چیزی بفروشیم رفیقمم زد بیرون تا دو ماه بعدش سر ماجرایی فروشم شروع شد ولی این اتمام ماجرا نبود اون شروعی بود برای ماجراهایی که توی پست های بعدی مینویسم البته فلش بک هایی هم میزنم به گذشته و اتفاقها و تجربه هایی که برام افتاد که وقتی بخونید ............