پیدا کردن ریشهها همیشه برایم جذاب هستند ... از کجا شروع شد و تا به امروز به کجا رسیده ... و بیشتر به دنبال داستانها هستم ...داستانهایی واقعی یا خیالی ... و شاید تنها خیالپردازی ... خیالپردازی در مورد آنچه بوده یا میتوانست باشد یا کاش میبود .... و خیالپردازی در مورد آنچه اگر پیش میآمد ...
در کودکی یک بار که خوب یادم است ...پدر از من پرسید در آینده میخواهی چه کاره بشوی .... همان سوال تکراری و بارها پرسیده شده ... در زمانهای مختلف به آن پاسخهای متفاوتی دادهام ... مانند هرکدام از شما ... دکتر ... مهندس ...
اما جالبترین آن این بود که میخواستم تاریخ بخوانم ...
ولی این بار و تنها این بار در برابر پرسش پدر چیز دیگری ذهنم را مشغول کرده بود ....
نقشهکشی ... میخواستم نقشه کش بشوم ... شاید به معماری فکر میکردم ... شاید میخواستم خانه خودم را بسازم ... میخواستم بسازم ... مثل زمانی که پوست تخمههای کدو را روی هم میگذاشتم تا برج بلندی شود و شاید در ادامه تنهاییهای همیشگیام با آجرهای بازی که هر چیزی با آن میساختم ... هنوز هم دلم میخواهد بسازم ....اما حالا نمیدانم چه چیزی ....
بگذریم که پاسخ پدر همه را رشته کرد ... پاسخی که حتی در آن زمان نمیدانستم واقعن یعنی چه و چگونه است ... و امروز زیاد به آن فکر میکنم ...
پدر با خندهای تمسخر گونه گفت ... حتمن نقشهکش میشوی ... گوشهای مینشینی و خیال میکشی ...
و حالا پس از گذشتن سالها ... من دلم میخواد تمام لحظاتم را بخوانم و ببینم و بکشم ... و خیال بپردازم ....