ویرگول
ورودثبت نام
arash ranjbar
arash ranjbar
arash ranjbar
arash ranjbar
خواندن ۵ دقیقه·۶ سال پیش

خاطرات سربازی من

سلام دوستان.

تو پست امروزم میخوام بهتون از سربازی رفتنم بگم شاید یکم طولانی باشه ولی چیزایی میشنوین که شاید باورتون نشه.

شهریور سال 94 بود که ارشدو تموم کردم و خواستم برم سربازی که برای این کار هم رفتم پلیس +10. میدونین که بعد از اتمام یه دوره تحصیلی یک سال فرصت دارین که برین خدمت یا تحصیلاتتونو ادامه بدین منم این یه سالمو بعد از فارغ التحصیلی ارشد گذرونده بودم و یک ماهم از روش گذشته بود که بخاطر این یک ماه تاخیر تو برگه اعزامم سه ماه بهم اضافه خدمت رد کردن (یک روز تاخیر مساویست با سه روز اضافه خدمت) که اینم به لطف رهبری وسطای خدمتم بخشیده شد.

خلاصه تاریخ اعزامم افتاد برج دو سال 96 که برای من خیلی دیر بود برای همینم رفتم درخواست تعجیلی دادم که دو ماه زودتر برم که درخواستم قبول شد و تاریخ اعزامم به برج 12 سال 95 تغییر یافت.

تو اون تاریخ که صبش آماده شده بودم را بیفتم برم ترمینال خیلی عصبی بودم طوری که حاضر بودم هرکاری بکنم ولی نرم گرچه از یه طرفم میخواستم هرچه زودتر تموم شه. در ضمن آموزشیمم افتاده بود عجب شیر.

وقتی وارد پادگان شدم با قانونهای سفت و سختی مواجه شدم که یکم برام انجام دادنشون سخت بود. اینم بگم که عجب شیر اونجوری که تعریف میکنن جای ترسناک و سختی نیست اونیم که میگه سخته مطمئن باشین که سختی ندیده. البته اینم بگم که برای یه سری ها هم واقعا میتونه سخت باشه مخصوصا برای آدمایی که تو ناز و نعمت بزرگ شدن.

اگه بخوام کلیتی در مورد آموزش بگم باید عرض کنم که دوران آموزشی بهترین دوران خدمت سربازیه چون تو آموزشی نه اضافه خدمتی در کار هست و نه اینکه مرخصی اضافی در نتیجه سربازی نمیتونه بره و زیر آبیتو بزنه و همه سربازا تو یه سطح هستن (از بابت پست دادن و نظافت و کارای دیگه). تنها خاطره ی خوبتون از سربازی فقط دوره آموزشیه.

دو ماه آموزش که تموم شد امریه هامون اومد که نشون میداد بقیه خدمتمون کجاست. چون گروهان ما هممون فوق لیسانس بودیم دوره کد نداشتیم و هممون باید تو استان محل زندگیمون خدمت میکردیم و من هم که استانم آذربایجان شرقی بود قطعا باید تو یکی از پادگانهایی که به شهرمون نزدیکه میافتادم که از بدشانسی من همه افتادن تو استان خودشون جز من. منم افتادم شهر زنجان که کلی باهام فاصله داشت. دلیلشم شاید این بوده که چون اسم شهرمون اهر هست با اسم ابهر که تو زنجان هست اشتباه گرفته شده.

بعد از مرخصی پایان دوره آموزشی رفتم زنجان که بعد از یک ماه موندن تو جایگزینی ماهارو بین گردانها تقسیم کردن و منم افتادم گردان پدافند هوایی (پادگان زنجان یکی از بدترین پادگان ایران و گردان پدافند هم بدترین گردان داخل پادگان بود). اوایلش خیلی برام سخت میگذشت چون نه همشهری داشتم و نه همزبون. زنجانیا هم که ترک زبون بودن کلا فارسی صحبت میکردن و برای خودشون فارسی صحبت کردن رو کلاس میدونستن و ادعاشون این بود که ما فارسی زبونیم. از یه طرفم که میخواستم انتقالی بگیرم بیام استان خودمون بهم انتقالی نمیدادن همش تهدیدم میکردن که انتقالیت هم بیاد نمیزاریم بری. و چون من غیر بومی پادگان بودم منو میفرستادم قسمت دیدبانی که یکم با خود پادگان فاصله داشت (15 دقیقه پیاده روی). بدی دیدبانی این بود که از صب تا شب باید پشت بی سیم ها بودی تا وقتی پیامی میدن یادداشت کنی و اینکه سه تا سرباز بهم داده بودن که نگهبان وایسن و اینا هرکاری بکنن مسئولیتش با من بود. اما خوبی هایی هم داشت مثلا صبحگاه، ورزش، رژه و اردوهای رزمی مارو نمیبردن و بعد وقت اداری کسی کاری به کارمون نداشت. محیط خوبی هم برای کسایی بود که میخواستن مطالعه کنن.

در حین خدمت کارای انتقالیمو هم یواشکی پیگیری میکردم که هرچه زودتر از اینجا برم تا اینکه یه روز مرخصی گرفتم و رفتم تهران تا برگه انتقالیمو بگیرم و بیام کارای تسویه رو انجام بدم و برم استان خودمون. وقتی رسیدم تهران چون جایی رو بلد نبودم با پرس و جو رفتم ساختمان اداری ارتش رو پیدا کردم و رفتم قسمت بایگانی تا نامه انتقالیمو بگیرم که یک گروهبان یک که تو بایگانی بود نامه انتقالیمو نمیداد و میگفت باید یک ماه از روی تاریخش بگذره تا بهت بدم منم رفتم پیش رئیس ستاد نیرو و جریان رو بهش توضیح دادم و اونم دستور داد تا نامه رو بهم بدن خلاصه نامه رو گرفتم و اومدم در عرض یک هفته تسویه حساب رو انجام دادم و اومدم تبریز و سه ماه آخر خدمتمو اونجا مثل یک شاه گذروندم و سوم خرداد 97 سربازیرو تموم کردن.

چیزایی که تو ارتش عمرا نمیتونین ببینین:

  • نظم و انضباط بین فرماندهان و کادر پرسنلی
  • احترام از بالادستی ها
  • عدالت
  • درست حرف زدن و برخورد مناسب با سربازها
  • عدم اجرای قانون
سربازی
۴
۱
arash ranjbar
arash ranjbar
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید