عسل طبیعی تولید شده از موم زنبور ، یک محلول فوق اشباع از قندها است. فروکتوز و گلوکز عمده ترین قندهای عسل بوده و ساکارز، گلوکز اکسیداز، اسید فنولیک، فلاوونوئیدها و ترپن ها (آنتی اکسیدان ها) نیز از ترکیبات عسل میباشند. بخش اعظمی از محققین خاصیت ضد سرطانی عسل را به ترکیبات فلاوونوئیدی جان دار در عسل نسبت میدهند. بیشترین موضوع تحقیقاتی در زمینهی با عسل احتمالا دربارهی با معالجه آسیب میباشد. اکنون مواد مشتق گردیده از عسل به طور تجاری گزینه به کار گیری قرار میگیرد. به لحاظ میرسد عسل و مواد مشتق گردیده از آن تا حدودی دارنده خاصیت مشابهی از دید آنتی باکتریال باشند.
وجود متیل گلی اکسال تحت عنوان یک ادغام آنتی باکتریال در برخی از عسل ها سبب به به کار گیری این عسل ها در سطح وسیعی گردیده است که مثلا آن می شود به عسل مانوکا اشاره نمود. در بعضا از منابع اشاره گردیده که درباره ی ۲۰۰۰ مریض با گونه های متفاوت آسیب و ۵۳۳ گزینه آسیب در آزمایشات حیوانها دربارهی با اقتدار دارویی عسل در قبال عفونت نتیجه ها مثبت و مناسبی گزارش شدهاست. شاید یکی دلایلی که از عسل در معالجه آسیب ها به کارگیری می نمایند این باشد که عسل نسبت به داروهای رایج در از دربین بردن استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین دارنده توان بالایی است. عسل در معالجه سوختگی نیز اثر گذار میباشد.