در زمان قدیم به کسی که قدرتی نداشته و خیلی ادعا داشته یا کسی که زیبایی نداشته ولی فکر میکرده که خیلی زیباست میگفتن پفیوز .یک جای دیگه خوندم که پفیوز ماموری بوده که اخر شبها فانوس های روشن معابر رو خاموش میکرده و چون کار خیلی پستی بوده بهش میگفتن پف یوز .
آدمای پفیوز زیادی اطراف ما هستن که هر کدوم ویژه گی هایی دارن که فکر می کنی متفاوتن اما در کل همه ی پفیوزها شبیه هم هستن و نقطه اشتراکشون اینکه به قولی براشون شهرام بهرام نداره.اونها برای جذب منفعتشون دست به هر کاری میزنن و در عین حال فکر میکنن خیلی قوی هستن که تونستن به هر وسیله ای و با له کردن هر کسی به مقصودشون برسن . جالب اینجاست که پفیوزها خیلی زیرکانه کارهاشون رو انجام میدن شاید شما متوجه نشید طرف پفیوزه اما هست .
شما نمی‌تونید از دست پفیوزها فرار کنید پس سعی کنید کاری به کارشون نداشته باشید. اونها اگر بخوان ضربه بزنن خوب میزنن و چون معمولا خوش مشربو خوش تیپو خوشگلن به قولی حرفشون برو داره یعنی اگر شما و یک پفیوز در جمعی قرار گرفتید و ایشون خواستند حرفشون رو به کرسی بنشونن بهتون هشدار میدم که به هیج وجه جبهه نگیرید چون بخواید یا نخواهد در این جدال نابرابر پفیوز برنده میشه .
پفیوزها یک نقطه ضعف آشکار دارن ولی دوست دارن پنهانش کنن اونم اینکه بسیار کمبود دارن و بدونید که حتما حسرت چیزی رو میخورن که شماداریدو اونها ندارن که باهاتون سر لج میوفتن . ممکنه پفیوز مد نظر شما همه چیز هم داشته باشه ولی بازم ته دلش ی چیزی قلقلکش میده که چرا اصلا شما چیزهای خوبو دارید به تعبیر دیگه پفیوز میخواد که همه بدبخت باشن و اون از همه سر باشه .
