امروز یک پست خوندم تو همین ویرگول عنوانش این بود که بنویسید. این پست رو که خوندم مشتاق شدم که بنویسم
چند وقته نمینویسم چون تو خونه مشغول غذا پختن نظافتو بچه داری گاهی هم که بیکار میشم دلم میخواد فقط لم بدمو چای بنوشم صب تا ظهر هم که سر کار
همین الان که دارم این متنو مینویسم از این میترسم که رئیسم یهو بیاد آخه خوشش نمیاد آدم سرش تو گوشیش باشه هر چند من بیشتر نامه هارو از طریق واتس اپ برای همکارا میفرستم ولی سعی میکنم کمتر به گوشیم نگاه کنم آخه همکارا هم حساسن
بگذریم
داشتم میگفتم یکی دوهفته ای میشه که ماشین خریدم البته از دم با قسط صبا با همسرم از خونه تا محل کار میام بعد از ظهرا هم از محل کار تا خونه این روزا داره کم کم دست فرمون بهتر از اوایل میشه روزای اول همسرم خیلی استرس داشت همبن طور خودم اما الان دیگه بهتر شدم گاهی با خودم میگفتم این چه کاری بود کردم منو چه به رانندگی اما باز میگفتم نه تو این دوره زمونه بلید یاد داشته باشم امیدوارم روزی برسه که این متنو بخونمو اون موقع برای خودم شوماخر خانومی شده باشم