ویرگول
ورودثبت نام
آرام توانا
آرام تواناعلاقمند به نویسندگی
آرام توانا
آرام توانا
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

سرخوردگی

یک متنی یک جایی خوندم که نوشته بود (تو آنقدر سرخورده نشدی که بتونی نویسنده خوبی بشی )

این متن رو قبول دارم آدم باید انقدر تحقیر بشه ،سر خورده بشه به پوچی برسه تا بتونه خوب بنویسه البته بازم این نظر منه . وقتی آدم تو رقابت شکست بخوره زمین بخوره میتونه خیلی خوب ماجرا رو بنویسه اما وقتی برنده بشی فقط مینویسی برنده شدم .یوقتایی به مرض جنون میرسم یک طوری که دیگه هیچی برام مهم نیست یک لحظه خودمو میبازم آدمی میشم که مثله فیلم مریخی بعد طوفان در یک خلع معلق میمونه سکوت ،گیج و سبک میچرخم بدون هیچ فکر و هدفی انگار همه چیز تمام شده منتظر یک نور یا جرقه ای که دوباره به خودت بیایو راهی برای خلاصی از این وضعیت پیدا کنی .بارها برای من این اتفاق افتاده و با یک جمله یک آهنگ یک فکر برگشتم و دوباره به جان کندن ادامه دادم . بعضی چیزها در ظاهر خیلی بی اهمیت به نظر میان اما به عمقش که پی ببری اهمیتش رو پیدا میکنی . مثلا اینکه زندگی لاکچری و راحت کسیو نباید با زندگی پر از دقدقه و دلهره خودت مقایسه کنی اما ،باید مقایسه کنی که به فاجعه پی ببری باید فکر کنی باید زجر بکشی چون نداری چون نمیتونی چون تجربه نکردی شاید از دل این آتش قلبت که داره میسوزونه تو رو ققنوسی بیرون بیادو راهو بهت نشون بده از خواب بیدار شی هر چند زمانی نمونده آخر خطو سریعتر بدوی اما بازم عقبی فقط میدونی تلاشتو کردی و فقط یک دلخوشی برات میمونه اونم اینکه آره من تلاش کردمو

نشد . باید قبول کنیم بعضیا تو بازی زندگی برندن اصلا از اول برنده زاییده میشن اینا همش دروغه همش برای آرامش دادن به خودمونه که میگیم نباید مقایسه کرد هر کسی زندگی خودشو داره .نههههه اتفاقا عدالتی نیست اصلا عدالت نیست باید ببینی حسرت بخوری و قوی بشی تا بجنگی .من هیچ وقت نجنگیدم فرار کردم ترسیدم خودمو قایم کردم باج دادم تا نجنگم من فقط دیدم حسرت خوردم هر بار خواستم بجنگم تا پا پیش گذاشتم دیدم خیلیا از من جلوترن گفتم کجا داری میری بشین بترس بمیر تو نمیتونی حتی از حق خودت دفاع کنی با چی میخوای بجنگی با کی بجنگی تو از پس یک حرف از پس زبون بر نمیای . اینکه سرخورده میشم پناه میبرم به قلمو کاغذ ولی حیف که اینها هم محرم آدم نیستن هیچ کمکی هم نمیکنن فقط ی جایی ثبت میشه که تو چقدر بدبختی و هر وقت بخونید میفهمی چقدر بدبخت بودی قلمو کاغذ هم اینو به آدم یادآوری میکنن


زندگیمقایسه
۱
۰
آرام توانا
آرام توانا
علاقمند به نویسندگی
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید