آدم بدون دلخوشی نمیتونه زندگی کنه .علاوه بر خانواده و فرزند که دلخوشی هاس اصلی زندگی هستن دلخوشی های دیگه ای هم هست . هر کسی دلخوشیش یک چیزیه .
امروز صبح خودم با ماشین رفتم سر کار بعد از اونجا رفتم باشگاه و کاراته کار کردمو کاتای جیون رو کامل کردم به خاطر این به خودم جایزه دادم .خیلی کیف کردم .دلخوشی من همین‌هاست. اینکه ورزش کنمو بتونم ماشینو برونم برم سر کار خوب کار کنم ،کاراته کار کنم ، به خودم جایزه بدم ، با بچم وقت بگذرونم بهش برسم با همسرم صحبت کنمو بهش عشق بورزم به خواهرم پیام بدمو باهاش صحبت کنم ،راستی دوستم از آفریقای جنوبی که هر روز بهم پیام میده و از اون سر دنیا حالمو میپرسه اینا بخشی از دلخوشی های منه .
تازگیا امیدم به زندگی رفته بالا دیگه هر روز مرگو صدا نمیزنم. انگار واقعا سن تاثیر داره رو افکارو رفتار آدم دیگه کمتر ناراحت میشم کمتر استرس دارم دلم خوشه به دلخوشی هام لحظه ها رو زندگی میکنم دارم عاقل میشم کم کم .
خیلی تغییر کردم آدمی که تا دیروز حرف مردم براش خیلی خیلی مهم بود الان بی تفاوته به حرفاشون .
هر روز میگم مهم نیست ناراحت نشو تهش مگه چی میشه بخند رها کن خودش درست میشه .
آدمها رو نباید خیلی جدی گرفت . هر کسی تو عالمی زندگی میکنه نمیتونی خودتو تو عالم کسی جا بدی پس عالم خودت رو داشته باشو زندگی کن.
