اینه

هنوز خورشید طلوع نکرده که صدای رد شدن گله گوسفندان، صدای زنگوله آویزان از بره های کوچک از پنجره اتاق شنیده می شود. هیاهو ی همیشگی قبل از طلوع به پاست همه آماده اند که دست به کار شوند.

بوی دود در صبح نوید نان های تازه و خوشمزه را می‌دهد.انتظار پختن نان‌ها و نشستن بر سر سفره و خوردن کره ای که مادرم از شیر گوسفندان خودمان تهیه کرده جانه تازه به من می‌بخشید چنان که با خوردن آن شیر گرمو پنیرو کره ای که حاصل زحمات پدرو مادرم بود آنهایی که هیچ گاه نگذاشتند چشم خورشید زودتر از چشم آنها باز شود.دلم برای آن روزها آن بوها آن صداها تنگ شده در میان غربت تنها دلم را با یاد آن روزها خوش کرده ام

بادی می‌وزد و برگ درختی آرام بر روی صورتم می‌نشیند و مرا نوازش می‌کند چشمانم را باز میکنم برگهای درختان رقص کنان به دورم می‌چرخند باد پاییزی همانند نوایی ارامو دلنشین شوق رقصیدن را در آنها به پا کرده برگ هایی که همانند من از درختشان رها شدند و باد آنها را میرقصاندو می‌چرخاند. افکارم پراکنده شد باید بروم اما کجا به کدام مقصد بیندیشم شاید دیگر جایی بهتر از اینجا برایم نباشد من هم خود را باید به باد بسپارم و مانند همین برگهای زیر پایم آرام روي زمين آرام بگیرم دیگر نه امیدی برایم نمانده همین باغ پاییزی بهترین جاست برای رفتن برای گم شدن در لابه لای برگ هایی که مانند من روزی در بلندترین نقطه بر روی شاخه ای تنومند بودند اما حالا زردو خشکیده به زمين افتاده و در فکر نابودیو مدفون شدنند