به نام خداوند جان. خدایی که به ما بخشید تا بخشش بیاموزیم.
سال ها بود به دنبال فرصتی بودم برای نوشتن. من نویسنده نیستم، اما از وقتی به خاطر دارم، همیشه قلم به دست بودم، از خودم از فکرم و از دغدغه هایم نوشتم. گاهی آرشیو کردم گاهی گوشه ی خیالم با گوش های شنوا، خودم را شنیدم و نوشته هایم را خواندم.
از خودم شروع میکنم.
من یک سمیه هستم، یک دونده. دونده ای همگام با زندگی، که از تجربه کردن، از ریسک کردن و از ترسیدن هیچوقت نترسیدم.
من یک سئوکارم و میخواهم از نگاه خودم به دنیا نگاه کنم. درست از روزی که بیشتر گشتم و بیشتر نگاه کردم، کمتر قضاوت کردم.
من از تحلیل آنچه که دیدم دانستم به تعداد آدم ها فکر و طریق زندگی وجود دارد. پس بگذار آدم ها مدل خودشان زندگی شان را سرچ کنند، قطعا با هر نوع جستجو نتیجه دلخواهی را خواهند یافت...
تمرین کن؛قضاوت نکن
این داستان ادامه دارد...