پاییز بی رحم ترین فصل سال

گاهی چقدر سخت میگذرد،
گاهی نمی‌گذرد که نمی‌گذرد
گاهی هوای سینه ام تنگ می‌شود
گاهی بغض گلو چو سنگ می‌شود

پاییز، بی‌رحم ترین فصل سال
عاشقانه دوست داشتمت ،اما نمیشود
حصار درد و حسرت و زوال مابود
هرجا فراق توست، آسان نمیشود

حریق جان و طوفان عالم است
هرجا هوای پاییز تکرار می‌شود
تو رفتی و یلداترین شب سال
سیاهی فردای بی مزار می‌شود

حافظ نگفت بعد از فراق چیست
پایان شب سپید سیاه می‌شود
ما مانده ایم و تلمبار خاطرات
ضیغ مکان ،که لامکان می‌شود

پاییز پادشاه فصل ها بود
جاییکه جلاد قاتل ما می‌شود
بگذریم و گذشت جهان از سرما
امید به زمین نه، به آسمان می‌شود

پاییز و ما روزگاران داشتیم
اما چه سود که فصل فصل میشود
ساقی به مطرب ایام خبر مده
راز دلی است و آخر فاش میشود