ویرگول
ورودثبت نام
Sooutoftouch
Sooutoftouch
Sooutoftouch
Sooutoftouch
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

نخ های رنگارنگ

امید
آدم میتونه تو زندگی به خیلی چیزها امیدوار باشه و از خیلی چیزها ناامید بشه. منم خیلی هاشو تجربه کردم _هنوز نه به اندازه کافی_ و باید بگم ناامید شدن بعضی وقتا خیلی قشنگ تر از امیدوار شدنه. بعضی وقتا امید داشتن به چیزی بدترین کاریه که میتونی در حق خودت بکنی. ناامیدی اون موقع مثل آزادیه. پس بذار بگیم امید مثل یه نخه که تو رو به چیزی وصل می کنه، بعضی وقتا می رسونه، بعضی وقتام پاره میشه، بعضی وقت ها هم خودت می بریش چون می بینی انگار تمومی نداره. یه وقتی نازکه یه وقتی کلفت تر، که به لطف تمرین های متعدد بخیه میدونم نخ های نازک بیشتر گره میخورن. بعضی وقتا هم انگار امید یه نخ نامرئیه که فقط خودت می بینیش اما برای دیگران غیرممکنه.‌
آره امید ها نخ های رنگارنگین که ما رو به دلایل زندگیمون وصل می کنن و هر چقدر بیشتر باشن ما محکم تر می ایستیم. حالا دارم می فهمم که چرا وقتی حرف مردن میشه من حس می کنم خیلی راحت میتونم از همه چیز ببرم و این دنیا رو با تمام چیزهای قشنگش _که قبول دارم ممکنه در انتظارم باشه_ تنها بذارم. چیزهای قشنگ زیادن ولی من زیاد محکم بهشون وصل نیستم.
امید واقعا جادویی عمل می کنه، برای خیلی از ناراحتی ها میتونه مسکن باشه. طوری که وادارت میکنه چیزهایی رو که دوست داری بیشتر ببینی و نشونه های منفی رو کمرنگ تر. وقتی امید کم میشه تازه میشه حس کرد که تو هر لحظه ی زندگی چقدر پر از نگرانی ها و فشار های مختلفه‌.
چیز دیگه ای که در مورد امید میدونم اینه که تقریبا هر لحظه و همه جا هست، پشت هر تلاشی. اصلا چرا آدم باید کاری رو انجام بده که یه صدم درصد هم به موفقیتش امید نداره؟‌ پشت هر کاری امید همیشه هست حتی اگه خیلی کم باشه. مثلا الان که من دارم این متنو می نویسم امیدوارم که چیز خوبی از آب در بیاد و بتونم منتشرش کنم.
تو دنیا چیزای قشنگ زیادی وجود داره که ممکنه ازمون گرفته بشه ولی فکر می کنم چیز قشنگی که در مورد امید هست اینه که کسی به جز خودت نمیتونه اونو ازت بگیره. هر چقدر احمقانه و غیر ممکن به نظر بیاد بازم تو میتونی خیلی یواش تو دلت نگهش داری و یه وقتایی با نگاه کردن بهش خودتو خوشحال کنی.
پس بذار اصلاح کنم، نخ امید هر چقدرم نازک بشه بدون اجازه ی تو پاره نمیشه.

پ.ن: ایده ی نوشتن در مورد کلمه ی امید بعد دیدن پست "خواهی شوی خوش نویس، بنویس و بنویس" به ذهنم اومد. وقتی رسیدم به کلمه ی امید تصمیم گرفتم قبل خوندن ادامه ی پست تلاش خودم رو برای نوشتن در موردش انجام بدم و حالا وقتشه که برم بقیشو بخونم.

امیددل نوشتهناامیدیافکار
۲
۰
Sooutoftouch
Sooutoftouch
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید