دلنوشته های غمگین
سکوت
آﻥﻫﺎ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧد...
ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻨﺪ...
ﮐﻪ ﺳﮑﻮﺕ،
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﺩﻡ
ﺭﺍ ﻣﯽﺗﺮﺳﺎﻧﺪ !
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﺩﻡ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﺮﻑ ﻣﯽﺯﻧﺪ !
ﻧﻤﯽﻓﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ...
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺁﯾﻨﻪﻫﺎ ﻣﯽﺩﻭﺩ ..
🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳🕳😥
روز به روز بى احساس تر مي شويم...
روز به روزِ دل سردتر...
روز به روز اعتمادمان ...
نسبت به آدم هاى اطرافمان ....
كم رنگ و كم رنگ تر مي شود...
ما؛بى آنكه خودمان با خبر باشيم...
ديوارهايى شده ايم براىِ نوشتنِ يادگارىِ آدم ها!
آدم هاى بلاتكليفى كه خودشان نمي دانند ...
از زندگى چه مي خواهند!
از صبح كه چشم باز مي كنند...
تا سياهىِ شب...
به جاىِ زندگى كردن...
به جاىِ دوست داشتن...
به جاىِ عاشقى كردن...
روزمرگى مي كنند و روزمرگى!
آدم هايى كه حتى برايشان
مهم نيست روىِ كدام ديوار مي نويسند
ﺩﺭ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﺩﯾﺪﻥِ ﯾﮏ ﻫﻤﺪﻡ !