ویرگول
ورودثبت نام
آرش پژنگ
آرش پژنگقراره قیمه ها رو بریزیم تو ماستا...
آرش پژنگ
آرش پژنگ
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

عاشقانه ای در قطعی اینترنت

سال ۱۳۹۳ بود که فهمیدم دوستش دارم.عاشقانه ای لای کتاب، دفتر، تخته و میز صندلی شکل گرفت. اما عادت کرده ایم روزگار عاشقانه هایمان را اساطیری کند. عشق هایی که با این جمله جاودانه می شوند: " تو خیلی خوبی ولی من یکی دیگه رو دوست دارم"

امروز از آن روز کذایی دقیقا ۵ سال می گذرد. شاید بپرسید جای خالی اش رو چطوری پر کردی.

اولین چیزی که داشتم ویس ارائه کلاسی ترم اولمان بود که چقدر شیرین راجع به سیاست و قدرت در سازمان صحبت می کرد.ویسش را برای اینکه گم نکنم روی دراپ باکس ذخیره کرده بودم. اما ویس تنها که به درد نمی خورد.عکس هایش روی پروفایل تلگرامش مرحمی دیگری در دلتنگی هایم بود.هر موقع دلتنگی فشار میاورد تلگرامش را ورق میزدم. برای منی که همیشه حتی از پشت هم بین تمام دانشجویان تشخیص میدادمش امروز تبدیل شده بود به یک ویس ۱۰ دقیقه ای ذخیره شده روی دراپ باکس، چند عکس پروفایل تلگرامی، پیج اینستاگرامی که روزی ۱۰۰ بار نگاهش میکنم و لعنت میفرستم به کسی که فکر کرد پیج را پرایوت کند و گهگاهی استوری های واتساپش که هنوز میتوانستم ببینمش

امروز دقیقا ۶ روز است که دسترسی های اینترنتی قطع شده.نه دراپ باکسی هست برای شنیدن صدایش، نه تلگرامی برای دیدن عکس هایش، نه اینستاگرامی برای پیج پرایوتش و نه واتساپی برای پیگیری استوریهایش.

مواظب قطع شدن اینترنت های دلمان با آدم ها باشیم. هنوز هستند آدم هایی که ارتباط دلشان با ما روی شبکه ملی اطلاعات نرفته است. مراقب باشید چون اگر ارتباط قلبی روی شبکه ملی اطلاعات برود معلوم نیست بتوان مجدد وصلش کرد یا نه!!!

قدر آینه بدانیم چو هست / نه آن هنگام که افتاد و شکست

قطعی اینترنتشبکه ملی اطلاعاتعاشقانه
۱۱
۵
آرش پژنگ
آرش پژنگ
قراره قیمه ها رو بریزیم تو ماستا...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید