ویرگول
ورودثبت نام
علی انواری
علی انواریگاه‌نوشت‌های یک مدیر جوان
علی انواری
علی انواری
خواندن ۴ دقیقه·۸ سال پیش

نظر شهید آوینی در مورد استارتاپ - خارج از دید 4!

این متن رو برای قرار دادن در یک ارائه در مورد این که باید وارد فضای مجازی شد انتخاب کردم. این مقاله (ارائه) در پاسخگویی به کنش‌های اخیر پیرامون استارتاپ‌ها و نفوذی بودن اونها و ... داره. به طور خاص، مستند "خارج از دید" که از صدا و سیما پخش شد و افرادی که تحت تاثیر این مستند هستند یا در مقام تحقیق برای صحت مدعای این مستند هستند، مخاطب این ارائه‌اند.
پاراگراف‌هایی که در زیر آورده‌ام، بخش‌هایی از صحبت‌های شهید آوینی است. اصل صحبت‌ها را در مقاله ویدئو در برابر رستاخیز تاریخی انسان می‌توانید ببینید.
این مقاله در حدود 25 سال پیش تدوین شده است اما بسیار زنده است و در هر دوره‌ای می‌توانید مصداق روز آن را بیابید. یه زمانی در متن به جای واژه "ویدئو" می تونستید بذارید ماهواره. اما الان برای این که مقصود من رو دریابید، باید به جای واژه ویدئو، بگذارید "استارتاپ"
این نکته رو نباید فراموش کرد که کل مقاله قابل منطبق بر مفهوم استارتاپ نیست. چرا که مقاله در مورد ویدئو که یک رسانه است نوشته شده اما استارتاپ یک تکنیک است نه یک رسانه. اما از این جهت که هر دو، پدیده‌هایی تکنولوژیک با تاثیر عمیق بر رفتار و فرهنگ عمومی هستند، قابل قیاس‌اند.
  • زندگی در این عصر، خواه ناخواه چنین موجبیتی را به همراه دارد که ما نه تنها ویدئو، بلکه به زودی زود ماهواره را نیز بپذیریم... و چه باک؟! کسی می ترسد که ضعیف تر است و ما که پا در میدان مبارزه با غرب نهاده ایم باید خودمان را برای چنین روزی نیز آماده کنیم. ما باید از دشمن تصوری درست و مطابق با واقع امر داشته باشیم، اگر نه، شکست خواهیم خورد. کسی که خود را برای رو در رویی با پلنگ آماده کرده باشد، از گربه نخواهد هراسید؛ کسی از گربه می ترسد که دشمن را موشی حقیر انگاشته باشد.
  • ما در جهانی زندگی می کنیم که در آن مرزها در حال فرو ریختن اند و در عصری به سر می بریم که محصولات تکنولوژیک لازمه حیات بشری هستند و بنابراین، اصلاً نباید درباره ورود یا عدم ورود ویدئو به کشور اندیشید؛ چه ما بخواهیم و چه نخواهیم این کار انجام شده است. اکنون باید در این باره که « چگونه ویدئو را مسخّر خویش کنیم » بیندیشیم و البته این کار جز با وصول به معرفت نسبت به ماهیت ویدئو و غلبه روحی بر حقیقت آن ممکن نیست.
  • بحث بر سر حُسن و قبح ذاتی و ماهوی این رسانه بسیار لازم است، اما در مقام عمل نمی توان به حکم های مطلق گرایانه ای که محصول چنین بحثی هستند گردن نهاد. مهم این است که ما با چیزی رو به رو نیستیم که خودمان آن را اختیار کرده باشیم. ویدئو را ما خودمان اختراع نکرده ایم و در وضعی نیز قرار نداریم که بتوانیم دیواری آهنین به گرد خود بکشیم، گذشته از انکه تجربه دیوارهای آهنین چین و شوروی تجربه های موفقی نبوده اند که هیچ، مردم را نسبت به سراب جهان غرب آن قدر حریص کردند که با افتتاح یک پیتزا فروشی در میدان سرخ مسکو همه چیز فرو ریخت.
  • بهترین راه آن است که امکان تهیه نوارهای ویدئویی سالم از کلوپ های آزاد فراهم شود، راهی که اکنون در بعضی از مجامع، از جمله در نیروی مقاومت بسیج، در پیش گرفته اند. تأسیس کلوپ هایی که بتوانند نوارهای سالم را آزادانه در اختیار طالبان آنها قرار دهند بسیاری از بیماری هایی را که در محیط قاچاق پرورش می یابند درمان خواهد کرد.
  • لازم می دانم این نکته را ذکر کنم که اگر ما خود را در برابر ویدئو – و یا هر پدیدار دیگری – مواجه با بن بست بیابیم، این ما هستیم که مقصریم نه ویدئو و نه غرب. اگر ما در مواجهه با غرب طوری عمل کنیم که به بن بست برسیم، در هر حال این ما هستیم که باخته ایم و گناه این شکست نیز بر عهده خود ماست.
  • دیگر اینکه وقتی ما در عصری زندگی می کنیم که ویدئو از زمره لوازم محقّق آن عصر است و مرزهای ارتباطی نیز فرو ریخته و هیچ دیواری برقرار نمی ماند، باید برای حفظ فرهنگ خویش در جست و جوی راه هایی بجز دیوار کشیدن و محصور کردن برآییم. تردیدی نیست که دیوار هم لازم است، اما باید دانست که برای محافظت از خویش به دور خود دیوار می کشد همواره در حال انفعال است. جواب تهاجم را باید با تهاجم داد و تنها در این صورت است که از انفعال خارج خواهیم شد؛ « دفاع » یک « وضع انفعالی » است و « فاعلیت » هماره از آن « مهاجم » است.
استارتاپشهید آوینی
۵
۰
علی انواری
علی انواری
گاه‌نوشت‌های یک مدیر جوان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید