درد مرا نباشد هیچ دوایی
در سر من نباشد هیچ کلامی
هرچه گویم که من از این جهان
هیچ نیستم به جز ذره صدایی
غافل از هر بشر و معرکه و کار
آری شاید من هستم فراری
اطرافیانم نبردند هیچ بویی از وفا
خالی از هر پیامی هر مرامی
راحتم در اتاق خالی و تاریکم
ترسم از بیرون از روشنایی
هر راهی را گویی امتحان کردم
اما شاید این وضع ندارد تمامی
ای وضع ناجور زندگیام
آیا واقعا تو شب یلدایی؟
حال این یلدا نه یک دقیقه بلکه
گویی تا ابد ندارد سرانجامی
#آنینوشت