- میدانم که زمان نیاز است برای آشنایی، امّا میتوانم نگاه سنگینشان را احساس کنم. به این طرز نگاهشان عادت کردم، دیگر به آدم جدیدی بودن عادت کردم، به احساس تنهایی در اوج شلوغی عادت کردم، به حرفهای نزدهام عادت کردم...
من ، دیگر به اینجور زندگی کردم عادت کردم؛ زندگیام در عادتکردن میگذرد، این بهترین انتخاب است. اگر عادت نکنم مجبورم غصه بخورم، امّا اگر با آن کنار بیایم، راحتتر میگذرد. گرچه این عادت کردن هم یکجورهایی خود را دلخوش کردن است. اینکه تو میدانی چه عادت کنی، چه نکنی، احساست یکسان است. خود را به حماقت میزنیم! این دقیقا کاریست که من با خود میکنم، میدانم که عادت ندارم، میدانم که هنوز کمی سخت است، امّا خودم را توجیه میکنم. من عادت نکردم ، هیچوقت هم نمیکنم ، اما چه کنم؟ چارهی عادت نداشتن چیست؟ هیچ. پس بگذارید در حماقت خود غرق شوم ، خود را به نادانی بزنم و بگویم "عادت کردم."
#آنینوشت