ارزهای دیجیتال نوعی ارز مجازی هستند که از طریق یک شبکه کامپیوتری طراحی شده اند. به همین دلیل به هیچ مرجع مرکزی مانند دولت یا بانک برای حفظ یا نگهداری وابسته نیستند.
به این معنا که برخلاف دلار آمریکا یا یورو و …، هیچ مرجع مرکزی وجود ندارد که ارزش ارزهای دیجیتال را مدیریت یا کنترل کند. چرا که، بسیاری از ارزهای دیجیتال شبکههای غیرمتمرکز مبتنی بر فناوری بلاک چین هستندو این وظایف بین کاربران یک ارز دیجیتال از طریق بلاکچین، توزیع میشود.
همچنین ارزهای دیجیتال از طریق فناوری رمزنگاری ایمن میشوند که تقلب در آنها را تقریبا غیرممکن میکند.

همانطور که گفتیم، رمزارزها بر روی یک دفتر کل توزیع شده به نام بلاک چین اجرا میشوند که رکوردی از تمام تراکنشهای به روز شده و نگهداری شده توسط دارندگان ارز است.
واحدهای ارز دیجیتال از طریق فرآیندی به نام ماینینگ ایجاد میشوند که شامل استفاده از نیروی کامپیوتر برای حل مسائل پیچیده ریاضی است که سکه جدید تولید میکند.
تراکنشهای انجامشده با ارز دیجیتال باید اعتبارسنجی شوند، و ماینینگ اعتبارسنجی را انجام میدهد و ارز دیجیتال جدیدی ایجاد میکند.
ماینینگ از سختافزار و نرمافزار تخصصی برای افزودن تراکنشها به بلاک چین استفاده میکند. البته لازم است بدانید، همه ارزهای دیجیتال از استخراج به دست نمیآیند.
از مزایای ارزهای دیجیتال میتوان به:


رمزنگاری و بلاکچینها همچنان بخشهای جداییناپذیر جعبه ابزار اقتصادی مدرن خواهند بود. بر این اساس پیشبینیهای بازار کریپتو برای سال ۲۰۲۳ نشان میدهد که:
صنعت کریپتو قانونیتر خواهد شد. افراد بیشتری در سراسر جهان شروع به پذیرش و استفاده از ارز دیجیتال خواهند کرد.
پرداخت به وسیله بیت کوین و آلتکوینها رایج خواهد شد.