روز آخر مدرسه بود و ماهم اخرین زنگ ورزشمون رو داشتیم توی حیاط سپری میکردیم؛ منم روز قبلش مریض شده بودم و نیومده بودم ولی حالم نسبتا بهتر بود و زیر سایه داشتم لیموناد میخوردم. یهو دیدم یکی از دوستام«آیلین» اومد سمتم و گفت که بیا «سمانه» رو خیس کنیم. منم که مریض بودم گفتم:«بابا دم امتحاناته نمیخوام مریضیم بدتر شه.» آیلین هم قبول کرد و پولاشو داد به من که نگه دارم تا خیس نشن. بعدش سمانه اومد و پول دست من دید؛ منم که میخواستم اذیتش کنم خیلی یهویی برگشتم گفتم:«آیلین منو با پنجاه تومن کشوند سمت خودش که خیست کنم.» سمانه هم که جدی گرفته بود خندید و گفت:«بدبخت من بهت صد تومن میدادم تو منو به دوتا معینیپور فروختی!»
خلاصه منم دیگه تصمیم رو دادم دست قلبم و با خودم گفتم که بلاخره روز آخره و حتی اگه مریض بشم ارزششو داره؛ سوشرتم رو گذاشتم کنار و بطری آبم رو برداشتم و دوتایی با آیلین به سمت سمانه هجوم بردیم. اول از همه سمانه زد منو خیس کرد و منم در صدد انتقام، بطری رو تا بیخ پرِ آب کردم و در یک حرکت نمایشی، کل ناحیه سرش رو خیس کردم. بعدش که دیدیم آیلین دست نخورده مونده به سمت اون حمله کردیم و آیلین هم خیس شد. این وسط دیگه هر سه یه جناح بودیم و گاهگاه خیس میشدیم. بعد از بیست دقیقه که زنگ تفریح خورد؛ ما موندیم با مقعنه و مانتوی خیسسس و آبکشیده! گفتیم چیکار کنیم چیکار نکنیم اینجوری که نمیشه رفت کلاس ریاضی هممون مریض میشیم! رفتیم گوشه مدرسه مانتو و مقعنهمون رو درآوردیم و انداختیم رو دوتا پراید کثیف و کثافت معلمها! البته این ایده دوستمون «دیانا» بود و خب واقعا کمک کرد. خلاصه ما از ترس اینکه معاون مارو ببینه پشت ماشینها پناه گرفتیم و دیانا مقعنه هارو عین کتلت برمیگردوند تا اونورش گرم شه. بعد اینکه زنگ خورد مانتو و مقعنه رو با عجله پوشیدیم و رفتیم سر کلاس. اون مقعنههای خیس پر از آب تبدیل شدن به مقعنهی خشک و از حق نگذریم واقعا سقف و کاپوت اون دوتا پراید خوب مقعنههارو اتو کرده بودن!
