چند ماهی بود که نمیتونستم وارد ویرگول شم، الان اومدم. با کلی حرف که توی دلم دفن شدن و اصلا نمیدونم از کجا شروع کنم. همه چیز از ۱۸ دی به بعد تغییر کرد؛ فکر نمیکردم تو چند ماه سطح دغدغههام انقدر عوض شه، فکر نمیکردم اینکه خودم رو به عنوان شغل آرزوهام تصور مسخره ببینم، ولی الان میبینم. میبینم هیچ اهمیتی نداره.
چی شد، چی شد که به این روز افتادیم؟! خیلی دلم میخواد بدونم، اینترنت شاید هیچوقت برنگرده، اگرم برگرده خیلیا دیگه آنلاین نمیشن، نیستن که بشن. لست سینشون روی ۱۸ دیعه, شبی که دیگه خورشید طلوع نکرد.
برگشتم نوشتههای تابستون پارسال رو خوندم و فهمیدم چقدر شرایط تغییر کرده. فقط ای کاش که این تغییر به نفع ما بود.
دیگه نمیدونم چی بنویسم، انقد حرف واسه گفتن زیاده که نمیشه با چهارتا کلمه جمعش کرد. همیشه به این فکر میکردم که چی میشد اگه گذشته رو تغییر میدادیم؟ کتاب سوم رو با این محور نوشتم و آرزو میکنم که ای کاش واقعی بود، کاش از زمان اسکندر یه اتفاقی میافتاد. خیلی چیزا اشتباه پیش رفتن که یکی دوتا نیستن... اصلا ما میتونیم جلوی اتفاقای اشتباه پیشرو رو بگیریم یا بازم فقط باید تماشا کنیم؟!
