
بنده حقیر چقدر نبودم خداییش؟
یادم میره به اینجا سر بزنم...
نشسته بودم فکر میکردم خدایا اسم سایته جی بود؟:/
پارتای جدیدو تو این سایت گذاشتم: https://www.quotev.com/animekorea
و اگه گشادیم نشه اینجام میزارم
------------از زبون شما----------
دو روز گذشت و ساعت هفت بعد از ظهر شده بود، من هرکاری میکردم نمیتونستم از دست آماندا فرار کنم، خیر سرم دوست پیدا کردما.
آماندا:(( خب تازه رسیدیم کلاس هشتم آخرین پایه س بیا ببینم.))
داد زدم:(( نمیخوام!))
-تو که تا الان همه شو یاد گرفتی.
-همممم باشه
-آفرین، از ریاضی چندتا فصلو یاد دادن بهتون؟
-آمممم، اگه حساب کنی فک کنم فصل سوم باشیم.
-فکر کنی؟!
-خب طبیعتا من سر کلاس نبودم.
-آممممم... خب باشه تا آخر فصل سوم رو بهت یاد میدم، فردا میری مدرسه تا ببینی کدوم فصلین؛ اگه نری مدرسه اینجا راهت نمیدم.
-خیلی بدجنسی!
آماندا قیافه از خود راضی به خودش گرفت و گفت:((میدونم!))
------------از زبون شما، روز بعد، ساعت شش صبح----------
دیگه مخم داشت میپوکید، آخه خواهر من تو چطوری تو سه روز از پایه اول تا هشتم رو بهم یاد دادی؟
مدرسه کلا چیز چرتیه از اسمشم معلومه پس....
از همون اولش هرروز از مدرسه فرار میکردم، شاید باورتون نشه ولی همین دو روز پیش به کمک آماندا خوندن و نوشتن یاد گرفتم...
آماندا داد زد:(( دختر! سه ساعته دارم صدات میکنم به چی انقدر عمیق فکر میکنی؟))
گفتم:((دارم میرم... الان میرم دیگه.))
-به سلامت!
-رفتم!
از خونه ش رفتم بیرون و راه افتادم، پایینو نگاه میکردم و به راهم ادامه میدادم تا به خودم اومدم و فهمیدم پنج خیابون اونور تر از مدرسه وایسادم. به ساعتم نگاه کردم، یه دقیقه به زنگ مونده بود! بدبخت شدم! هرچی زور داشتم و جمع کردم و تا میتونستم تند میدوییدم. سه خیابون رو تو سی ثانیه دوییدم، فقط دوتا دیگه مونده بود. به ساعتم نگاه کردم، 28 ثانیه! تا میتونستم میدوییدم، وقتی رسیدم دو ثانیه به مدرسه مونده بود. دستم رو گذاشتم رو پاهام و نفس نفس میزدم، یه سایه افتاد روم... سایه ای آشنا... خب معلومه کی بود دیگه... کسی نبود جز: خانوم مدیر. برگشتم سمت خانوم مدیر، با اخم همیشگیش نگام میکرد.
یه ابروش رو برد بالا و گفت:(( به به! خانوم کارتر! از این طرفا؟))
دلم میخواست همین الان فرار کنم، اما اینکارو نمیکردم، هر چی نباشه به آماندا قول داده بودم. گفتم:(( اومدم عین آدم سر کلاس باشم!))
-که اینطور!
-حالا با احازه تون میرم سر کلاس.
-برو ببینم.
رفتم تو سالن مدرسه... خب... الان کدوم یکی کلاس منه؟ از مدیر میپرسم! برگشتم پیش خانم مدیر و گفتم:(( میگم یه سوال داشتم.))
نگام کرد و گفت:((چیه؟ نکنه کلاستو پیدا نمیکنی؟))
-اوهوم
-اوفففف، طبقه بالا کلاس روبرویی.
-اها! بای بای!
-هه؟
دوباره رفتم تو سالن و از پله ها بالا رفتم، لعنتی چقدر پله داشت... پاهام از جا کنده شد، بالاخره... پیروزی! رسیدم!
و پس از هشت سال برای اولین بار وارد کلاس شدم...
ایزی ایزی تامام تامام