
------------از زبون شما----------
داشتیم یه جایی برای قایم شدن پیدا میکردیم که بالاخره آماندا متوجه یه چیزی شد.
آماندا:((امیلیا رنگ موهات عوض شده؟))
موهام رو گرفتم جلوی صورتم، قهوه ای شده بود! ای جلل خالق! به آماندا نگاه کردم:((موهای توام مشکی شده!))
-هنننن؟
-حالا ولش کن، اون چیه؟
به سقف اشاره کردم، اینجا روی زمین نبود و آسمونش هولوگرام بود، یه جن داشت نیومد سمت ما، بهش میخورد پسر باشه. اومد بالای سرمون و گفت:((آهای شما خاکی ها! چجوری اومدین اینجا؟))
گفتم:((شانسی!))
-چرت و پرت تحویل من نده، همین الان با من میاین اداره پلیس.
آماندا:((ولی این نامردیه!))
-شماها یه تهدید حساب میشید، همین الان با من میاین!
داد زدم:((تو کی هستی؟))
-آنیل آلن از نیروی پلیس زیرزمینی، هرچند نیازی نبود برای شما خاکی ها خودمو معرفی کنم.
-آنیل آلن یا هرکی هستی، بیا پایین تا باهم صحبت کنیم.
-نیاز نیست بیام جلوی شما خاکی ها!
-چه گیری دادی! باشه خودمون میایم اداره پلیس، آدرسش رو بده ببینم!
-بیاین دنبالم.
افتادیم دنبالش و از بین جمعیت زیاد مردم رد شدیم و رسیدیم به یه ساختمون بزرگ. آنیل یا هرکی بود وارد شد و ما هم دنبالش رفتیم و بعدش، دیگه چیزی حس نکردیم. چند دقیقه بیهوش بودیم و بالاخره به هوش اومدیم، یکم طول کشید تا بفهمم دور و برم چه خبره، داد زدم:((تو بهمون خیانت کردی! خیانت!))
جلوی یه میز بودیم، هم من و هم آماندا و اون پسره هم پشت یه پیرزن وایساده بود، پیرزن به ما نگاه کرد و گفت:((سلام خانم کارتر! به هون خوش اومدی، میشه بپرسم چجوری تونستین بیاین اینجا؟))
گفتم:((یه چاله آب وسط خیابون دیدم دیدم و بعدش یه چیزایی شبیه ماهی های پرنده، آماندا روهم خبر کردم، بعدش انداختمش تو چاله.))
-که اینطور!
-حالا باهامون چیکار دارین؟
-هیچی، فقط تو مظنون به دزدی هستی.
داد زدم: چی؟! این یه شوخیه دیگه؟ فقط یه شوخی! حالا دزدی چی؟
-وایسا، تند نرو. من فرمانده آدامز هستم و ایشون آنیل آلن، که فکر کنم قبلاً باهاش آشنا شدین، ما یه سلاح به نام نوترینو ۲۰۲۱ داریم که در حال حاضر ۱۵۰ بسته از اونها دزدیده شده و فعلا تو فقط میتونی مظنون باشی.
-یعنی چی؟ روحمم از این قضیه خبر نداره.
-میدونم خانم کارتر! ولی باید ما رو ببخشید.
آتش خروشان ایده هایم کجا رفتید که یادتان بخیر...
پدرم در اومد...
ایزی ایزی تمام تامام