ویرگول
ورودثبت نام
sun chan
sun chan!Don’t you tell me what you think that I could be
sun chan
sun chan
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

خاطرات آینده (پارت نهم: دنبال رحم میگردم، همین!)

------------از زبون شما----------

-میدونم خانم کارتر! ولی باید مارو ببخشید.

یعنی چی؟! دزدی؟! من؟! تورتین ۲۰۲۱ یا هرچی بود؟! ۱۵۰ بسته؟! قابل هضم نبود، اصلا نبود. یعنی این پیرزن داره میگه من دزدم؟!

آنیل به آماندا نگاه کرد و گفت:« ظاهراً دوست شما به هیچ عنوان نمیتونه با این قضیه کنار بیاد، هرچند من یکی که فکر میکنم شما دونفر دزد...»

اما حرف آنیل با داد آماندا قطع شد:« شما دونفر با پررویی مارو به صندلی بستید و میگید ما دزدیم؟ مدرک بیارید! چون ما انسانی که دلیل نمیشه دزد هم باشیم!»

فرمانده آدامز با خونسردی جواب داد:«نگرانی و عصبانیت شمارو درک میکنم خانم! ولی شما هم باید ما رو درک کنید.»

به فرمانده نگاه کردم، عصبانیت توی صورتش موج میزد... دیگه نمیشد اون خونسردی سابق رو توی نگاهش پیدا کرد، دنبال کمی رحم میگشتم، نمی‌دونستم چرا... فقط یه چیزی... یکم رحم... دلم نمی‌خواست برای کاری که انجامش ندادم و گناهی که نکردم برم زندان؛ اما توی صورت فرمانده آدامز حتی یک ذره رحم دیده نمیشد، قرار نبود بریم خونه، قرار نبود صدای داد مدیر رو بشنوم، قرار نبود از مدرسه فرار کنم و برم پیش اماندا، دیگه قرارنبود از پنجره مشاور مدرسه فرار کنم، قرار نبود از دست مادرم فرار کنم، نه تا وقتی که آب خنک نخوردیم... با عصبانیت داد زدم:« شماها فکر کردین ما خونواده نداریم؟ فکر کردین ما به محض اینکه پامون به اینجا برسه از شماها دزدی میکنیم؟» سرم رو پایین انداختم و با لحن آرومی ادامه دادم:«نه... چرا دارم تقلا میکنم؟ عیب نداره، دو سه روز آب خنک خوردن که عیبی نداره...»

آماندا با تعجب به من نگاه کرد و گفت:«امیلیا میخوای همینجا بمونی؟»

-اونجا هم زندگی خوبی نداشتم، شاید اینجا بهتر باشه..‌‌‌.

-هی دختر! یعنی از زندگیت بدت میاد؟ زندگیت از من بدتر نبوده که.

-شاید راست میگی.

فرمانده آدامز با عصبانیت به ما نگاه کرد، یه نخ سیگار از توی جیبش در آورد، آتیش زد و گفت:«شما دوتا!»

دوباره به صورتش نگاه کردم، دوباره دنبال رحم می‌گشتم... پیداش کردم، ظاهراً دلش به رحم اومده بود، دود سیگار رو همه جا پخش کرد و گفت:«شاید باید دو سه روزی پیش آنیل باشید.»

آنیل داد زد:«م...من قربان؟!»

-مگه آنیل دیگه ای هم بدون تو اینجا هست؟

-ن...نه قربان.

-خب پس قضیه حل شد، سه روز پیش آنیل زندگی میکنید... موفق باشید.

سیگارش رو پایین آورد و ادامه داد:«آنیل! از همین الان پستت شروع میشه.»

آنیل با تعجب گفت:« ب...بله قربان!» با تأسف به ما نگاه کرد و ادامه داد:« بیاین بریم...»

گفتم:« آقای نابغه ما بسته شدیم به صندلی.»

-باشه الان بازتون میکنم.

رفت پشت آماندا و طناب هارو باز کرد، آماندا بلند شد و گفت:«چرا انقدر محکم طناب هارو میبندین؟ خون به دستم نمی‌رسید.»

اومد پشت صندلی من و من رو هم باز کرد، بلند شدم و گفتم:«خب، الان قراره کجا بریم؟»

با نفرت به من نگاه کرد و گفت:«قراره شما خاکی ها خونه من رو نجس کنید.»

-اهاااااییی!

-دنبالم بیاین.

از بازداشتگاه بیرون رفت و ماهم دنبالش رفتیم، از راهروی باریکی رد شد، از پله ها پایین رفت و به محوطه بیرون اداره پلیس رسیدیم، از شهر پر هیاهوی اون موجودات کوتاه قد رد شدیم و به خونه کوچیکی رسیدیم که دری قهوه ای داشت.




بالاخره نوشتمش!

انیمهفیکanimeزندگی کنکتاب
۲
۰
sun chan
sun chan
!Don’t you tell me what you think that I could be
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید