
اکثرتان تا به حال لیمو ترش خوردهاید.آیا اولین بارتان را به خاطر میآورید؟
هر روز هزاران بچه متولد میشند.هر روز هزاران زندگی جدید شروع میشه.هر روز برای این هزاران بچه اتفاقات جدیدی میافته.از اولین نفس در دنیای جدیدِ بیرون گرفته تا دیدنش برای اولین بار.تا مدتی همه چیز اولین و جدید است، هر چیز ساده و پیشپا افتادهای که آن قدر تکرار کردیم که حتی دیگر یادمان رفته رویشان کنترلی داریم. به مرور این جدیدها کم و کمتر میشوند.به مرور این جدیدها ندرتا میشوند.شما کمتر بزرگسالی را میبینید که تا سی سالگیاش هرگز لب به لیمو نزده باشد و هر روزه هزاران ویدیو از واکنش کودکی که برای اولین بار لیمو میخورد وجود دارد.برای هر کس در هر روز دست کم یک چیز جدید دارد.شاید حتی به آن توجه نکنید ولی نمیتوانید کتمانش کنید.
هر روز در زندگی تکراری قدیمیمان روزی جدید است.
و گاهی این چیزهای جدید، چیزهای جدیدِ بزرگ و بارز را میگویم، ترسناک هستند.فکر کردن بهشان قلب را به تپش وامیدارد و نزدیک شدنشان دست و پا را شل میکند.این ترس آدم را از تغییر میترساند و وادارش میکند که در چهارچوب دنج و گرم و نرمش بماند.
و هر بار قبل از اینکه از تغییر و عوض شدن و چیزهای جدید بترسی، به آن کودک سه سالهای فکر کن که از همه جا بیخبر از دست پدرش برشی لیمو میگیرد و همانطور که به دوربین خیره شده به آن گاز گندهای میزند.
مثل آن بچه باش.به لیمویت گاز بزن.