
داستان ابتلا به عفونت پرستاری
از وقتی خودم را به یاد میآوردم، همه دکتر خطابم میکردند بهجز مامانم. مامانم میگفت تو خلق و خوی پرستاری داری. سالها گذشت و ما از ایران رفتیم. دوران دبیرستان علاقهام به پزشک شدن بیشتر میشد.موقع انتخاب دانشگاه شد. برای رشته پزشکی قبول شده بودم و منتظر شروع شدن دانشگاه و رسیدن به آرزوی دیرینه. دو هفته به شروع ترم اول پزشکی مانده بود که ایمیلی از طرف یکی از کارکنان دانشگاه گرفتم. مخاطب ایمیل من نبودم اما برای من فرستاده شده بود و سرنوشت من را تغییر داد.
محتوای ایمیل در مورد رشته پرستاری و مزایای آن بود. ایمیل را کامل خواندم و رشته تحصیلی ام را از پزشکی به پرستاری تغییر دادم. فهمیدم پرستاری همه آن چیزی بود که من از شغل مورد علاقهام میخواستم.اینطوری شد که پرستار شدم.
ترم اول به غلط کردن افتادم اما وقتی وارد بیمارستان شدم، هر روز بیشتر به شغلم علاقهمند میشدم. وقتی مریضها دردمند و ناتوان وارد بخش میشدند و با یک لبخند بیمارستان را ترک میکردند، انگار تمام دنیا مال من بود. هر روز یک اتفاق عجیب میافتاد، سختیهای کار زیاد بود! خیلی زیاد! به من استرس بیش از اندازه میداد و چون خارج از ایران، دور از خانواده زندگی میکردم، برای تخلیه احساساتم به نوشتن رو آوردم.
داستانهای عفونی مجموعه داستانهایی است که برای من در محیط بیمارستان اتفاق افتاده بود. داستانهای خاص با تجربههای به شدت خاصتر.