موضوع چالش کتابخوانی طاقچه برای بهمنماه کتابیه که عاشق شدن رو یادت میده. من از بین کتابهایی که طاقچه پیشنهاد کرده بود، کتاب «چشمهایش» بزرگ علوی رو انتخاب کردم. من از بزرگ علوی کتابهای چمدان و سالاریها رو قبلا خوندم و مشتاق بودم که «چشمهایش» رو هم بخونم. در واقع از زمانیکه اولین بار توی کتاب ادبیات دبیرستان اسمش رو دیده بودم دوست داشتم که یه روزی کتابش رو بخونم. در ادامه اول یکم از بزرگ علوی مینویسم چون زندگیش برام جالب بود، بعدش هم خیلی کوتاه داستان کتاب رو تعریف میکنم و نظر خودم رو هم راجع به کتاب مینویسم.
سید مجتبی آقابزرگ علوی، ملقب به بزرگ علوی، نویسنده و روزنامهنگار ایرانیه که سال ۱۲۸۳ توی تهران به دنیا اومده. همونطور که میشه حدس زد از خانوادهی نسبتا متمولی داشته و همین باعث شده که بتونه برای تحصیل به آلمان بره. بعد از اینکه به ایران برمیگرده به خاطر فعالیتهاش به زندان میره و بعد از اون کتاب ورقپارههای زندان رو مینویسه. بعدتر در سال ۱۳۳۱ کتاب «چشمهایش» رو مینویسه و بعدش هم به آلمان میره و بیشتر بقیهی عمرش رو توی آلمان زندگی میکنه.
کتاب «چشمهایش» یک داستان عاشقانه است که توی بستر سیاسی اون سالها روایت میشه. داستان از اونجایی شروع میشه که ناظم مدرسهای که نقاشیهای استاد ماکان رو نگهداری میکنه، میخواد که از زندگی استاد ماکان بیشتر بدونه. تنها سرنخی که داره یه نقاشیه به اسم «چشمهایش» و فکر میکنه که زنی که چشمهاش توی اون نقاشی کشیده شده، میتونه اون رو با زندگی استاد ماکان بیشتر آشنا کنه. سالها طول میکشه تا ناظم مدرسه میتونه صاحب اون چشمها رو پیدا کنه. دختری از طبقهی مرفه به اسم فرنگیس که عاشق استاد ماکان بوده کسیه که صاحب چشمهای اون نقاشیه. فرنگیس داستان زندگیش، نحوهی آشناییش با استاد ماکان و کارهایی رو که برای اون انجام داده برای ناظم مدرسه تعریف میکنه و ما از خلال این داستان با شرایط سیاسی اون زمان آشنا میشیم.
به طور کلی باید بگم که کتاب رو خیلی دوست نداشتم، ولی به نظرم نکات مثبتی داشت که در ادامه راجع بهشون مینویسم. اول اینکه کتاب کوتاه و روونیه. من نسخهی صوتیش رو گوش دادم که ۸.۵ ساعت بود ولی میشد با سرعت حداقل ۱.۴ بهش گوش داد و من تونستم توی یک روز آخر هفته کامل گوشش بدم. نکتهی دوم اینه که با خوندن یا شنیدن این کتاب با شرایط سیاسی اون زمان و خفقانی که توی فضای سیاسی ایران حاکم بود آشنا میشیم. من فکر میکنم دلیل معروف و محبوب شدن کتاب هم بیشتر از همه چی همین نکتهی دوم باشه. نکتهی آخر که به نظرم خیلی هم جالب و مهمه اینه که بیشتر داستان کتاب از زبان یک زن روایت میشه و در نهایت هم قهرمان داستانی به نوعی میشه گفت فرنگیسه، نه استاد ماکان! در کنار فرنگیس، شخصیتهای زن دیگهای هم وجود دارن که در طول داستان فعال و تاثیرگذارن. دلیل اینکه کتاب رو اونقدر زیاد دوست نداشتم اینه که داستانش به اندازهی کافی من رو جذب نکرد و کشش اونقدر زیادی برای من نداشت.
کتاب «چشمهایش» نوشتهی بزرگ علوی و گویندگی آرمان سلطانزاده رو میتونید از طریق لینک زیر در طاقچه بشنوید.