موضوع اسفند چالش کتابخوانی طاقچه، کتابیه که کمکت کنه معنای زندگی رو متوجه بشی. انتخاب کتاب دربارهی این موضوع برام انتخاب سختی بود و واقعا نمیدونستم چه کتابی رو بخونم، تا اینکه دوست عزیزم، فاطمه، که اون هم توی چالش کتابخوانی طاقچه شرکت میکنه یادداشت اسفندش رو نوشت. کتابی که خونده بود «هربار معنی زندگی را فهمیدم عوضش کردند» بود، ولی توی یادداشتش به این موضوع اشاره کرد که کتاب «حاصل عمر» نوشتهی سامرست موآم رو هم اخیرا خونده که به این موضوع مرتبطه. اونجا بود که تصمیم گرفتم کتاب «حاصل عمر» رو برای چالش اسفند ماه بخونم. این کتاب سالهاست توی کتابخونهامه، بدون اینکه خاطرهای از خریدنش داشته باشم. همین اول باید اینو بگم که کتاب فراتر از حد انتظارم ظاهر شد، هرچند خوشحالم که زودتر نخونده بودمش. فکر میکنم بهترین زمان برای خوندنش همین الان بود.
کتاب «حاصل عمر»، همونطور که از اسمش برمیاد دربارهی برآیند زندگی نویسنده در اواسط دههی هفتم زندگیشه. سامرست موآم نویسنده و نمایشنامهنویسه، ولی من به جز این کتاب، کتاب دیگهای ازش نخوندم. تصوری که از کتاب داشتم یه نوشتهی خیلی کسلکننده و خستهکننده بود، ولی کتاب ترکیبیه از زندگینامه و فلسفه، به شکلی خیلی جذاب و خوندنی. جایی اوایل کتاب سامرست مینویسه «تنها یک چیز است که من در خصوص آن یقین دارم، و آن این است که بسیار کم چیزی یافت میشود که بتوان دربارهی آن یقین داشت.» و همین کافیه تا بدونم با کتابی طرفم که احتمال زیاد ازش خوشم میاد.
نویسنده از زندگیش میگه و اینکه پدر و مادرش رو توی کودکی از دست میده و عموی کشیشش قیمش میشه که از قضا به نظر من توی احساسات و تفکراتش راجع به مذهب خیلی تاثیرگذاره. از تجربیاتش در بزرگسالی میگه، و از هنر و هنرمند. باید به این موضوع اشاره کنم که اواسط کتاب یه جاهایی به نظرم خیلی وارد جزییات نویسندگی شد و دنبال کردنش برای من یه مقدار سخت بود، ولی از یه جایی به بعد دوباره شروع میکنه و دربارهی معنای زندگی سوالهایی رو مطرح میکنه که سوال «آیا زندگی اصلا معنایی دارد یا این من هستم که باید برای معنی دادن به آن تلاش کنم؟» در صدر اونها قرار داره. سامرست بعد از اینکه برای پیدا کردن جواب با نظر فیلسوفها و نویسندههای مختلف آشنا میشه به این نتیجه میرسه که «هدف انسان هیچ چیز نیست مگر شادی خود او و نیز هنگامی که وی وجود خود را به خاطر دیگران فدا میسازد، فقط برای دست یافتن به این تصویر فریبنده است که وی در پی چیز دیگری غیر از راحتی شخص خودش است و از آن رو که آینده نامعین است، پس عقل سلیم حکم میکند که دم را غنیمت بشماریم.» و در ادامه مینویسه «اگر مرگ به همهچیز پایان میدهد، اگر من نه امید به پاداشی در آينده و نه ترسی از مجازات آن داشته باشم، پس باید از خود بپرسم برای چه اینجا هستم و در این شرایط چگونه باید خود را رهبری کنم. پاسخ یکی از این سوالها آسان است، ولی آنقدر نامطبوع است که اغلب مردم از مقابل آن میگریزند و آن جواب عبارت از این است که: زندگی دلیلی ندارد و زندگی عاری از معنی است.»
من خوندن این کتاب رو به هر کسی که دوست داره دربارهی زندگی و معنای اون بیشتر بدونه و با نظر افراد مختلف در این رابطه آشنا بشه توصیه میکنم. باید این نکته رو هم اشاره کنم که من نسخهی صوتی کتاب رو هم گرفتم و در کنار نسخهی کاغذیش بهش گوش دادم که واقعا تجربهی لذتبخشی بود. دوست دارم یادداشتم رو با بخش دیگهای از کتاب تموم کنم که موآم میگه «من دوباره این زندگی را از سر نمیگیرم، زیرا دیگر لطفی در آن نخواهد بود، هم اینکه دیگر علاقه به گذشتن از میان ناراحتیهایی که تحمل کردهام را ندارم.»
کتاب «حاصل عمر» نوشتهی سامرست موآم و گویندگی رضا عمرانی رو میتونید از طریق لینک زیر در طاقچه بشنوید.