
قصه هرسال من این است ، بوی مهر که می آید ،حال و هوایم عوض میشود ،دلتنگ مدرسه میشوم و یاد بهترین بهترینهای اون دوران می افتم و بی تاب میشوم برای اون روزها ،
بی تاب بوی عشق ، بی تاب مهربانی ،بی تاب او ...
او که هر روز در گرما و سرما به شوقش بیدار میشدم و صبحانه خورده و نخورده رو به سویش پرواز میکردم،
او که سراسر مهر بود و انسانیت، که درس عشق میداد و آدمیت،
که از جان مایه می گذاشت
او که تمام کلاس را عاشق مدرسه کرد.....
مگر میشود آدمی اینقدر مهربان باشد، اینقدر عاشق انسانیت باشد و عشق تدریس کند،
رشته اش ادبیات نبود ، هیچ ربطی به عرفان و تصوف نداشت ،با دینی و پرورشی هم آبش به یک جوب نمی رفت ،
درسش حرفه و فن بود اما سراسر شعر بود و لطافت ،اخلاق و ادب
به یک کلام عاشق بود ، عاشق انسان،عاشق تعلیم و تربیت ،عاشق تمام بچه ها و از همه مهمتر عاشق زنش .....
حالا پیر شده، همسرش ، یار و همدم و مونسش بیش از 20 ساله مرده و تنهایش گذاشته و از همه بدتر چندین سال است که بازنشسته شده ......
آخرین بار پنج سال پیش دیدمش ،صبح زودبود ،هنوز شهر به خواب بود ، دلم گرفته بود ،زد به سرم و فرمان را بجای اداره سمت قبرستان چرخاندم و رفتم سر خاک پدر، از دور دیدمش ، دبه آب دستش بود و میرفت سر خاک همسرش تا مقبره اش را بشورد،
مرا که دید وایستاد با تعجب پرسید: "سیمین! این وقت صبح اینحا چه می کنی "
نگاهش کردم ،از طرفی خوشحال بودم که هنوز درخاطرش ماندم ،هنوز براش عزیز بودم ، هنوزم دغدغه اش بودم ،درست مثل اون روزها که تک تک بچه ها را به اسم کوچک صدا میزد و نسبت به سرنوشت تک تکمون حساس بود ، اما دلم گرفت ،
خدایا روزگار با او چه کرده بود ،چقدر پیر و شکسته شده بود ، و چه غمی در صدایش بود .....
برایم تعریف کرد که هرروز صبحش را از اینجا شروع میکند از قبرستان و کنار خوابگاه عشق ابدیش ....
حالا شنیدم دیوانه شده ، چه حرف مزخرفی ، او سالها پیش دیوانه بود ،یک دیوانه عاشق واقعی ،
وقتی دیگران برای آموزش یک کلمه اضافه ، خدا تومان پول میگرفتند او تمام دانشش را رایگان در اختیار ما می گذاشت ،
وقتی دیگران در دفتر مدیر پا رو پا می انداختن وچای می نوشیدند و جک تعریف میکردند، بچه ها در حیاط مدرسه دورش جمع میشدند و با سوالاتشون ، سوال پیچش میکردند و چه مهربانانه پاسخ میداد وووو،.....
هیچ وقت معلم نمونه نشد ، با هیچ مدیری سازش نداشت ،همیشه خدا سر دفاع از بچه ها می جنگید و حالا دیوانه خطابش میکنند .کاش همه معلمها دیوانه بودند .....
برایش بهترینها را آرزومندم.....
چه زیبا می نوازی با نوای دلخوشت ، باران، خیال خسته مارا
چه زیبا می نشینی بر دلم،
آرام آرام، تو .
به ساز سرخوشت بنشان
به قلب تیره مردم
لطافت را
همه مهر و مروت را
ببار ای آسمان خالی از مهتاب
ببار بر خاک این وادی
بشور اندوه مردم را
ببر با خود
غم و درد و مصیبت را
ببار تا باز،
دلت خالی شود از غم
ازاین تاریکی ابرهای تیره و پرغم
ببار ای نازنین باران
که فردا، بازهم،
جهان،
زیبا شود از نو
و خورشید جهان افروز تابانم
بخندد بر زمین خیس باران خیز
ببار بر قلبهای پاک
ببار باران زیبایم....
سیمین.ح