فکر کنم وقتشه قبول کنیم که دنیا به بیشتر از شش تا دوست خوشگل نیویورکی اهل منهتن و چهار تا دانشمند با روابط اجتماعی مشکوک نیاز داره. نه اینکه باهاشون مشکلی داشته باشم، نه، ولی بالاخره هرچقدر هم فرندز و بیگ بنگ رو دوست داشته باشیم، یه روزی میرسه که دیگه نمی‌خوایم برای بار هفتم ببینیم راس و ریچل بالاخره با همن یا نه.
برای همین من یک گزینه راحت و عمیقا Cozy پیدا کردم که همین حس جمع خودمونی و صمیمی رو بهتون بده؛ نسخه آمریکایی سریال Ghosts.
قضیه از این قراره که سم و جی که یک زوج جوان هستن، یک عمارت بزرگِ زهوار در‌رفته و قدیمی رو ارث می‌برن و تصمیم می‌گیرن تبدیلش کنن به یک هتل بوتیک. همه چیز روی روال عادی خودشه تا اینکه سم از پله‌ها میوفته، چند روزی میره تو کما و وقتی برمی‌گرده، متوجه میشه یک قابلیت جدید گیرش اومده: دیدن و حرف زدن با ارواح ساکن عمارت!
حالا تصور کنید شما نشستین گوشه مبل و دارین تماشا می‌کنین که این زوج وسط یک مشکل ملکی و مالی، باید با یه گروه از ارواح اعصاب‌خردکن، عجیب‌وغریب و متعلق به دوره‌های مختلف تاریخ آمریکا سر و کله بزنن. از یک وایکینگ و یک سرباز جنگ استقلال گرفته تا یک دلال بورس دهه هشتادی که شلوارک ورزشی پاشه و اصلا شبیه مرده‌ها نیست.
چرا این سریال جاش تو لیست تماشاتون خالیه؟
آدم‌هاش (یا بهتره بگیم ارواحش) مثل یک خانواده نق نقو و دوست‌داشتنی هستند: هرکدوم از این ارواح نماینده یک دوران و یک تیپ شخصیتی خاص‌اند که کم‌کم انقدر باهاشون رفیق میشین که یادتون میره اینا اصلا زنده نیستن.
فضا کلا امن و راحته: خبری از درام‌های سنگین، استرس یا فکرهای پیچیده نیست. یک کمدی موقعیت روان و بی‌دردسره که دقیقا برای وقت‌هایی ساخته شده که می‌خواین پاهاتون رو دراز کنین و ریز ریز بخندین.
رابطه سم و جی: برعکس خیلی از سریال‌ها که زوج‌ها مدام روی اعصاب هم راه میرن، این دوتا مثل دو رفیق واقعی شیش دونگ پشت هم هستن و دیدن تعاملشون با دنیای پر از ارواح اطرافشون به شدت لذت‌بخشه.
پس اگه از تکرار چرخه فرندز و بیگ بنگ خسته شدین و دلتون یک کمدی راحت و باکیفیت می‌خواد که سرگرمتون کنه، Ghosts رو بذارین تو لیست تماشاتون.
