وقتی تو تریپ هستی گذشته و آینده برات بیمعنا میشن. عوضش الان و اکنون خیلی پررنگ میشن. نتیجهی این تغییر تجربهی زمان اینه که فکر میکنی دنیا و ایگوت به آخر رسیده. با وجود اینکه قبلش میدونستی این تجربهها موقتیان و چند ساعت دیگه به حالت نرمال برمیگردی.
شاید زندگی عادی هم همینجوری باشه. از قبل(؟!) میدونستیم که قراره وارد بازی زندگی بشیم و بعد از یه مدتی همه چی تموم میشه. ولی اونقدر درگیر بازی شدیم که یادمون رفته این فقط یه بازیه.
یادت میره که تو اینجا اومدی که تجربه کنی. هر چقدر بیشتر مقاومت کنی و اونو بیشتر جدی بگیری بهت سختتر میگذره.