وقتی که در مورد صداقت حرف می زنیم دقیقا از چه چیزی صحبت میکنیم ؟ گاهی بین صداقت و گستاخی مرز باریکی است و متاسفانه پیمانکاری که در قالب مشاوره یا اجرا به سازمانی ورود کرده این را درک نکرده و برای داشتن صداقت بیشتر گستاخ شده و باعث آزار کارفرما می شود .
از طرفی نیز پیمانکارانی هستند که دروغ نمی گویند ولی به جهت مصلحت اندیشی و عدم تشخیص این مرز گستاخی و صداقت طوری رفتار میکنند که آنچه باید بگویند را نگفته و بیشتر نقش تاییدی دارند و خیلی از کارفرمایان محترم هم به این سبک پیمانکاران آشنا بوده و از بودنشان لذت هم می برند .
این دو نمونه رفتاری است که همیشه بین کارفرما و پیمانکار در حال رخ دادن است ، شاید دو نمونه بارز از چندین مدل رفتاری که هر کدام از ما قطعا نمونه هایی را مشاهده کرده ایم یا انجام داده ایم .
پس دقیقا باید چه کرد ؟
من اعتقاد دارم هر پیمانکاری وقتی بتواند به سطحی از عرفان برسد که خود را در نقش کارفرما قرارداده و متناسب با واقعیتی که لازم است بشنود ، بخواند و بداند ، سخن گفته و گزارش بدهد ، قطعا پیمانکار صادق و درستکاری خواهد بود .
راه نجات در صداقت است و همه ما می دانیم که گاهی نجات معانی خاصی دارد ، برای مثال : در زمانی درخواستی از سازمانی داشتم مبنی بر راه اندازی مجدد دپارتمان فروش و وقتی وارد چرخه گفتگو شدم ، در جلسات ارزیابی و عارضه یابی متوجه شدم که مشکل اصلی شخص خود مدیرعامل است و این تغییر تیم فروش آن تاثیری که مد نظر عزیزان هست را ایجاد نخواهد کرد و لذا خیلی محترمانه اعلام کردم این موضوع رو و چرخه مشاوره به سمت گفتگو و عارضه یابی برای خود مدیرعامل سازمان تغییر کرد و همان تیم فروشی که قرار بود تغییر یابد ، به بهترین فروش خود دست پیدا کرد .
پس بهتر است به عنوان یک پیمانکار با کارفرمای خود صادق بوده و با راستگویی کار را شروع و ادامه دهیم ، شهامت راستگویی قطعا موفقیت به همراه خواهد داشت و ترسویی که باعث دروغ گفتن بشود منجر به شکست خواهد بود .
در انتها این نکته را هم اشاره کنم که خیلی از مدیران عامل مثل نمونه فوق عاقلانه تصمیم نگرفته و با شنیدن وجود ایراد و اشکال در خودشان ، دست به تغییر تیم مشاوره داده و آنقدر مشاور عوض میکنند تا در انتها با آزمون و خطای بسیار به موفقیتی برسند و در این مدت زمان زیادی را هدر داده و بودجه گزافی را خرج کرده اند .
