شما در تعاملات تجاری ، احساسی و اجتماعی و هر نوع رابطه ای قطعا درگیر چالش هایی خواهید شد . چالشهایی که مدیریت آنها باعث پیشرفت و عدم مدیریت آنها شاید باعث پسرفت شما بشوند .
اما همه ما از بد عهدی هایی ضربه خورده ایم که گاهی درک مساله برایمان دیگر سخت نبوده و بلکه غیر قابل تحمل می شود .
هر انسانی ظرفیتی دارد و برای خود خطوط قرمزی مشخص کرده است . مثلا یک پرسنل در محیط کار خط قرمز به عنوان سی ام هر ماه در نظر گرفته و متناسب با همان موضوع هم با کارفرمای خود تعامل میکند .
اگر یک روز در دریافت حقوق خود تاخیر داشته باشد احتمالا تصمیم میگیرد که کار را قطع کرده و از ارائه خدمات سر باز بزند.
اما آیا چنین رفتاری باعث می شود که کارفرما او را به عنوان یک نیروی وفادار شناخته و به او اعتماد داشته باشد ؟
قطعا همیشه یک حس ناامنی از سوی طرفین بین کارفرما و پرسنل وجود دارد و به محض اینکه نیروی وفادار و متخصصی رو جذب کند ، عذر چنین نیرویی را می خواهد
خب در مثال فوق طرفین با هم قرارداد دارند ولی چه چیزی هست که نسبت به هم نداشته و باعث این رفتار می شود ؟
در تعاملات به این موضوع اهلیت گفته می شود .
برای مثال شما به بانکی مراجعه میکنید ، طبق اسناد اعلامی مدارکی برای دریافت وام اعلام شده و شما همه موارد را دارید ولی بانک به شما وام مربوطه را نمی دهد زیرا که شما نزد رئیس بانک اهلیت را ندارید و رئیس بانک از شما میخواهد که ابتدا حسابی باز کرده و مدتی با آن حساب کار کنید .
یا در مثالی دیگر : شما در محیطی تازه مشغول به کار می شوید و با شما قراردادی را به مدت یک سال منعقد کرده اند و ماه دوم درخواست وامی برابر حقوق خود میکنید و قطعا تضمین پرداخت آن سفته و قرارداد شما هست ولی مخالفت می شود . زیرا اهلیت شما هنوز در آن مجموعه تثبیت نشده است .
همه اینها مثالهایی بود برای توافقات جدید و یک موضوع مهم پنهان می ماند و آن چیزی نیست جز حفظ اهلیت
شما وقتی اهلیت فردی برایتان اثبات شده ، یا اهلیت شما برای شخص یا مجموعه ای ایجاد شده ، چه رفتار هایی باعث می شود که این موضوع از بین رفته و ضد ارزش بشود .
به نظرم دو موضوع بزرگ در تحقق و ازبین بردن اهلیت نقش مهمی دارد
وقتی دیدید که کسی به شما دروغ می گوید و یا خدای نکرده شما مجبور شدید که دروغی بگوئید ، اطمینان داشته باشید که اهلیت در این بین به کل فنا خواهد شد .
وقتی به موضوعی متعهد شدید و از آن سر باز زدید و یا فردی متعهد شده و بد عهدی می کند ، بدانید که دیگر اهلیت از بین رفته است .
یادمان نرود که دروغ و بد عهدی هر دو سم بزرگی در روابط هستند .
صادقانه مطلب تلخی را گفتن بهتر است از دروغ گفتنی که احساس خوشی را برای خودمان یا فرد مخاطبان ایجاد کند ، زیرا که احساس خوشی از دروغ پایدار نخواهد بود و رسوایی اش دردناک تر است .
پاینده باشید