
تورم را نمیشود فقط با شمردن پول فهمید؛ باید فهمید مردم و بنگاهها چگونه تصمیم میگیرند.
این شاید یکی از مهمترین درسهایی باشد که از #نوبل اقتصاد ۲۰۲۶ میتوان گرفت.
جایزه امسال به رابرت ای. هال و مایکل وودفورد رسید؛ دو اقتصاددان آمریکایی که از مسیرهای دانشگاهی متفاوتی به یک پرسش مشترک رسیدند: چگونه میتوان اقتصادی را که دائماً در معرض شوک، تورم و رکود است، باثباتتر کرد؟
اما داستان این دو نفر فقط داستان دو استاد دانشگاه نیست. داستان تغییر شیوه فکر کردن به اقتصاد است.
۱. رابرت هال؛ از برکلی و MIT تا استنفورد
هال تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، و دکترای اقتصاد را در MIT گذراند. پیش از استنفورد، در دانشگاه برکلی و MIT تدریس کرد و بخش مهمی از پژوهشهایش را به مصرف خانوار، اشتغال، نوسانات اقتصادی و رفتار بنگاهها اختصاص داد.
یکی از بینشهای مهم در مسیر پژوهشی او این بود که برای فهم مصرف امروز، باید انتظارات افراد درباره آینده را جدی گرفت.
خانواری که انتظار کاهش درآمد دارد، ممکن است امروز کمتر خرج کند. وقتی میلیونها خانوار چنین تصمیمی بگیرند، موضوع دیگر صرفاً رفتار فردی نیست؛ تقاضای کل، تولید و اشتغال هم تحت تأثیر قرار میگیرند.
این همان پلی است که اقتصاد خرد را به اقتصاد کلان متصل میکند.
۲. مایکل وودفورد؛ از شیکاگو و MIT تا کلمبیا
وودفورد مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه شیکاگو، مدرک حقوق را از دانشگاه ییل و دکترای اقتصاد را از MIT دریافت کرد. او در دانشگاه شیکاگو و پرینستون فعالیت داشت و سپس به دانشگاه کلمبیا بازگشت؛ جایی که به یکی از چهرههای برجسته نظریه مدرن سیاست پولی تبدیل شد.
کتاب مهم او، Interest and Prices: Foundations of a Theory of Monetary Policy، از آثار اثرگذار در اقتصاد پولی معاصر است.
پرسش اصلی وودفورد این بود: بانک مرکزی چگونه باید نرخ بهره را تعیین کند تا انتظارات، تورم و فعالیت اقتصادی را به شکلی سازگار مدیریت کند؟
در این نگاه، سیاست پولی صرفاً تغییر یک نرخ نیست. تصمیم بانک مرکزی بر انتظارات مردم و بنگاهها اثر میگذارد و همین انتظارات، تصمیمهای امروز آنها را تغییر میدهد.
برای مثال، اگر بنگاهها باور کنند تورم در آینده کاهش مییابد، ممکن است در قیمتگذاری و سرمایهگذاری خود متفاوت عمل کنند. اگر خانوارها انتظار داشته باشند نرخ بهره برای مدتی بالا بماند، ممکن است خریدهای بزرگ خود را به تعویق بیندازند.
۳. پس دقیقاً چه چیزی شایسته نوبل شناخته شد؟
نه یک فرمول منفرد و نه ادعای اینکه با تغییر نرخ بهره میتوان تمام مشکلات اقتصاد را حل کرد.
در اقتصادی مانند ایران، به نظر شما کدام عامل بیشترین فاصله را میان سیاست پولی اعلامشده و نتیجه واقعی آن ایجاد میکند؟
۱. انتظارات تورمی
۲. بیثباتی و نااطمینانی سیاستی
۳. ساختار نظام بانکی و انتقال ناقص نرخ بهره
۴. محدودیتهای مالی و ساختاری اقتصاد
خوشحال میشوم بهجای انتخاب صرف یک گزینه، استدلال شما را هم بخوانم.
برای دسترسی به مطالب هشتگ های زیر را دنبال کنید
#حکمران #حکمرانی #رمز_ارز #رمزارز #اقتصاد #بلاکچین #کارآفرینی #کارآفرینی_اجتماعی #سبک_زندگی #حکمرانی_رمزارز #حکمرانی_رمز_ارز #کارمندی_به_کارآفرینی #بلاکچین #اقتصاد #حکومت #سیاست_پولی #تورم #بانکداری #اقتصاد_کلان #نوبل_اقتصاد