آلان چندین تریلیون سال گذشته
چیزی به نام زمین، خورشید و منظومه شمسی وجود نداره
زمین، از لحظه تولد تا مرگ، مثل حرکت حبابی بر لب جوب آبه که چند ثانیه فقط زندس و بعد نیست میشه انگار که اصلا هیچ وقت وجود نداشته
زندگی هر انسان از لحظه تولد تا مرگ مثل نواختن یه دونه یه دونه نت در یک اَبَر سمفونیه
فقط اینو نمی دونم که آلان مغز من که این حقیقت رو در چند صدم ثانیه پردازش کرد، آلان مغز من بزرگ تر و قدرتمند تر از کیهان و جهان هستیه ؟ یا کیهان و جهان هستی بزرگ تر و قدرتمند تر ؟