ویرگول
ورودثبت نام
امیر سعید دهقان
امیر سعید دهقانعلاقمند به دنیای هنر و تکنولوژی ، عاشق نوآوری و خلاقیت INTJ Behance.net/amirsaeid | Behance.net/amirsaeiddehghan
امیر سعید دهقان
امیر سعید دهقان
خواندن ۷ دقیقه·۶ سال پیش

الگو های فکری

الگوی های فکری مخرب :


شما به دنبال مشکل می گردید وقتی مشکلی وجود ندارد


شما همه جا مشکل می بینید. جایی که دیگران در آن چیزی خوب مشاهده می کنند، شما از پتانسیلی برخوردارید که به جستجوی ناکامی و سرخوردگی بپردازید. مثل اینکه ذهن شما فقط برای دیدن مشکلات برنامه ریزی شده است. گاهی اوقات، ممکن است متوجه شوید که هنگامی که در حال فکر کردن هستید، در واقع در جستجوی مشکل در موقعیتی هستید که هیچ مشکلی در آن وجود ندارد.


چطور باید با این تمایل مبارزه کرد؟ زمانی که شروع به فکر کردن در رابطه با مشکلات بالقوه می کنید، فقط از خودتان بپرسید – چرا باید اهمیت بدهم؟ بیشتر مواقع متوجه خواهید شد که در دراز مدت، شما به جای یک مشکل واقعی در حال مشاهده مانعی جزئی هستید که روزهای متوالی ذهن تان را به خودش مشغول نگه داشته. حتی اگر عادت دارید مدام به دنبال راه حل بگردید، این بدان معنا نیست که باید همیشه سعی کنید در جستجوی مشکلات باشید تا به حلشان بپردازید. بسیاری از مسائل بی اهمیت در طول زمان به خودی خود حل می شوند.


“یک مشکل فقط یک مشکل است اگر شما به جستجوی راه حل نپردازید. اگر دست به کار نشوید تا آن را برطرف کنید، آن مشکل سر جایش باقی خواهد ماند.” – کاترین پولسیفر


شما بدون واقعیات مستند به نتیجه گیری می پردازید


این کار به نظر عمدی نیست، اما ممکن است تبدیل به یک الگوی فکری بسیار مخرب شود که به صورت بالقوه ارتباط شما را با واقعیت قطع خواهد کرد. اگر شما تمایل دارید نتیجه گیری های بسیاری بدون در دست داشتن شواهدی انجام دهید که آن ها را تأیید کنند، دیدگاه تان نسبت به جهان بسیار محدود خواهد بود.


و یک دیدگاه محدود هرگز شما را در زندگی به پیش نخواهد برد، اما به شما اجازه می دهد از نظر روانی آرام گرفته و فکر کنید که جهان را خیلی خوب درک می کنید. شما اساساً به همین شکل در را به روی پیشرفت آینده می بندید. بنابراین برای پرسش درباره نتیجه گیری های خود آمادگی داشته باشید و هر بار به دنبال تأیید مستند بیشتری باشید.


شما کمی زیاد از حد از منطقه امن تان خوشتان می آید


اگر شما به طرز تفکرتان وابستگی شدید دارید و دلتان نمی خواهد جهت افکارتان را تغییر دهید، هرگز به تغییری مثبت دست نخواهید یافت. معنای زندگی رویارویی با ناشناخته ها و آموختن مکرر از آن است. در صورتی که خودتان را از دسترسی به چیزهایی که شما را ترسانده و راحتی را از شما می گیرند محروم کنید، اساساً رشد فردی خود را ریشه کن خواهید کرد.


چه کاری باید در این رابطه انجام داد؟ به بررسی نقطه امن تان پرداخته و سپس سعی کنید یک گام کوچک از آن بیرون بگذارید. با این کار کمی از هراس تغییر کاسته و به خودتان اجازه می دهید راحت تر شوید. برای وسعت بخشیدن به منطقه امن تان، باید به آن لحظاتی بازگردید که مرزهای آن را شکستید – که شانس خود را امتحان کردید یا کاری دیوانه وار انجام دادید و از زندگی تان بیشترین لذت را بردید. هر چیز جدیدی بامزه و هیجان انگیز است و در صورتی که شما در منطقه امن تان محصور باشید آن را تجربه نخواهید کرد.


“منطقه امن تان جایی نیست که شما می خواهید در آن باقی بمانید. شجاعت به خرج دهید، کشف کنید، و تمام آن چیزی باشید که می توانید.” – کاترین پولسیفایر


شما جهان را سیاه و سفید می بینید


زندگی به هم ریخته است و هرگز از قواعد پیروی نمی کند. و باز هم عده ای چیزها را به شکل سیاه و سفید می بینند. اگر شما درست بگویید، پس باید شخص دیگری اشتباه بگوید. مسائل یا به این صورت اند یا به آن صورت، بدون هیچ استثنایی. در واقعیت، این نگرش فقط دیدگاهی ضعیف تر از جهان در اختیار شما می گذارد، تفکرتان را آشفته ساخته و شما را بیش از حد منعطف می سازد.


برای در هم شکستن این سد فکری، لازم است با تغییر دیدگاهتان سعی کنید دیگران را درک کنید. به الگوهای فکری خودتان توجه کنید و شجاعت آن را داشته باشید که همینکه این عادت را در خود مشاهده کردید از خودتان سؤال کنید. به جای تمرکز بر روی یک فکر منفی، سعی کنید استثنایی برای آن بیابید و متوجه خواهید شد که شما قبلاً چشم تان را بر روی تصویری بزرگ تر بسته بودید.


شما زمان را صرف بهانه آوردن می کنید


شما می دانید چه کار باید انجام دهید تا زندگی تان را تغییر دهید، شما می دانید که خواستار این هستید و تمام آن چه را باید در اختیار دارید تا آن را عملی کنید. با این حال باز هم، به همان بهانه های قدیمی خوب خود می چسبید تا به شما کمک کند دقیقاً به هیچ جا راه نیافته و هرگز به پیش نروید. دست از بهانه آوردن بردارید، و با حقیقت با خودتان رو به رو شوید – اگر شما چیزی می خواهید، باید بروید و آن را به دست بیاورید. چرا وقتی فقط یک بار زندگی می کنید، وقت تان را تلف میکنید؟


شما باور دارید که آنچه حالا احساس می کنید احساس همیشگی تان خواهد بود


این یک الگوی فکری بسیار مخرب است که ما همه هر از چند گاهی تجربه می کنیم. اگر شما مچ خود را در زمان احساس بد داشتن گرفتید و متوجه شدید که خیال می کنید این وضعیت همیشگی است، شما در مسیر صحیح تغییر عادت خود قرار دارید.


ابتدا باید درک کنید که هیچ کس قادر به پیش بینی آینده نیست (حتی فال گیر محبوب عمه تان). شما نمی دانید در ۳۰ دقیقه آینده چه احساسی خواهید داشت، پس فقط از زمان خود برای نظم دادن به خودتان استفاده کنید و بدانید که همیشه ذهن شما بهترین منبع برای یافتن راه حل در زمان رویارویی با واقعیت نیست.


شما نسبت به موفقیت دیگران احساس حسادت می کنید


حسادت همچون یک هیولای کوچک است که می تواند زندگی شما را رقت بار کرده و آن را لبریز از رنج و احساسات منفی بکند. به جای مقایسه خودتان با دیگران، بر روی خودتان تمرکز کنید تا ببینید چطور رشد کرده اید و چه به دست آورده اید. برای آنچه دارید سپاس گذار باشید و فقط به زندگی خودتان بپردازید – زمان خود را صرف زندگی کردن و کاوش کنید، و دست از بررسی اینکه دیگران چه دارند که شما ندارید بردارید.


شما بیش از حد فکر می کنید


اگر شما یک متفکر مزمن هستید، اغلب در انجام کارها احساس ناتوانی می کنید و اغلب با تحلیل های بیش از حد عمیق خود تناسب کارها را به هم می زنید. تفکر بیش از حد اولین گام در یافتن جنبه های منفی در جهان اطرافتان است. دست از فکر کردن برداشته و شروع به زندگی کنید. در لحظه حال حضور داشته باشید و فکر کردن بیش از حد را با مبادله نظرات با دیگران به حداقل برسانید. اجازه ندهید افکارتان بر شما تسلط یابند – آن ها را در اختیار خود بگیرید.


خودتان را مجدداً هم راستا با لحظه حال قرار دهید و از چرخهء بیهوده افکار در ذهن تان جلوگیری کنید. نفس عمیقی بکشید و به تغییر الگوهای فکری فکر کنید که شما را درمانده کرده اند. به دست آوردن تسلط بر زندگی تان امکان پذیر است، اما انتظار نداشته باشید یک شبه اتفاق بیفتد. تغییر شیوه تفکرتان اولین گام عالی است که برمی دارید.





تفکر هیچ یا همه: بهش تفکر سیاه و سفید هم میگن. مثلا یه چیزی یا عالیه یا وحشتناکه! چیزی بین این دوتا نیست. مثلا:

وای باورم نمیشه یه مشت چیپس خوردم!! کلا رژیمم رو بهم زدم. من کلا بی عرضم هیچ وقت نمیتونم یه رژیم غذایی درست درمون بگیرم.

تعمیم: یعنی اینکه به اشتباه یه مورد منفی رو ربط میدیم به کلی چیزای دیگه. مثلا اگه یه بار تو یه کاری اشتباه کردین یا شکست خوردین، با خودتون میگین کلا من آدم این کار نیستم، من هیچ وقت نمیتونم تو این کار یا کارای این مدلی موفق بشم


باید گفتن ها: گفتن «باید» تو هر جمله ای باعث میشه که پر زا احساس تحت فشار بودن و فرسودگی بشین.

مثال: من باید بعد از خوردن پیتزا ورزش کنم. من باید همه‌ی پیام ها رو جواب بدم. من باید این ماه کاملا تغذیه سالمی داشته باشم.



بزرگ نمایی (فاجعه سازی): چیزای منفی کوچیک رو خیلی زیاد بزرگ میکنین و ربط میدین به ناکامیای خودتون و کلا از یه موضوع کوچیک یه فاجعه‌ی بزرگ میسازین.

مثلا: من جلو اونهمه آدم توپوق زدم. اونا الان فکر میکنن من احمق ترین آدم دنیام. رئیسم حتما اخراجم میکنه. اونوقت چه خاکی به سرم بریزم؟؟



منطق احساسی: یعنی این باور رو داشته باشین که هرچی که فکر میکنین واقعیت محضه.

مثلا: اخیرا همش استرس و اضطراب دارم. این یعنی مشکلات من خیلی وحشتناکن و اصلا قابل حل نیستن.



بیش از حد فکر کردن: فکر کردن به تمام سناریوهای ممکن و برنامه ریختن براشون و سعی در کنترل کردن تک تک این شرایط احتمالی تا اینکه احتمال شکست به صفر برسه.

این مدل فکری باعث میشه هیچ وقت دست به هیچ کاری نزنین!





روان شناسیشخصیت شناسیطرز فکر
۶
۰
امیر سعید دهقان
امیر سعید دهقان
علاقمند به دنیای هنر و تکنولوژی ، عاشق نوآوری و خلاقیت INTJ Behance.net/amirsaeid | Behance.net/amirsaeiddehghan
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید