ویرگول
ورودثبت نام
روزگاری که سپری می شود
روزگاری که سپری می شودخبرنگار باشید و نه خبر بیار
روزگاری که سپری می شود
روزگاری که سپری می شود
خواندن ۱ دقیقه·۷ سال پیش

مامان جون

دکترای تعارف و رودروایسی داشت. توی میوه فروشی وقتی داشتم انارها رو دستچین می کردم و غرغرهای صاحب مغازه رو می شنیدم،فکر می کردم که چی بگم که میوه ها رو ازم قبول کنه. یک کیلو سیب، دو کیلو انار، یک کیلو خرمالو، دو کیلو پرتقال، دو کیلو هم نارنگی ویکم پسته خام.

میوه فروش میگه: هندونه نمی بری. هندونه هاش خوبه ها. یادم میاد که وقتی سردی بخوره درد پاهاش بیشتر میشه. واسه همین میرم شیرینی فروش تو میدون هفت حوض و یکم آجیل پوست کنده و یکم باسلوق می خرم و میریزه برام تو پاکت.

میرسم ته کوچه و زنگ رو میزنم و میرم داخل. هوای اتاق خیلی گرمه. تمام منفذها رو گرفته. حتی یه چادر انداخته زیر در که باد سرد ازش نیاد تو. آخه باد سرد درد پاهاش رو بیشتر میکرد.

نفهمیدم که چطوری دو سه ساعت گذشت. گفتیم و خندیدیم و یکم هم قربون صدقم رفت و برام اسپند دود کرد. موقع رفتن دیدم یه دسته اسکناس لوله کرد و گذاشت تو جیبم. گفتم این چیه؟. گفت پول میوه هاست. گفتم پول میوه ها یه چهارم اینم نمیشه. گفت: بقیه اش رو برو با آرش و امیرحسین خرج کن. یکم کشدار گفتم: مامان جون.

تو فامیل همه بهش می گفتن مامان جون. مامان جون ما میشد همون مامان بزرگ، خانم باجی یا خانم بزرگ بقیه. تو راه خونه کلی ترافیک بود اما توی تاکسی از بس لبخند موقع خداحافظیش قشنگ بود، اصلن حالیم نشد که چه جوری رسیدم.

حالا از اون روز چند سالی گذشته. یه بار دیگه دستمو از تو جیبم در میارم و میذارم رو سنگش. سرد سرده. مطمئنم اگه یه قولهو واله دیگه بخونم، یخ میزنه. اما چه کنم که دلم نمیاد یکی دیگه نخونم. با گوشه انگشت اون یکی دستم اشکام رو پاک می کنم و راه میفتم سمت خونه. راه زیادی رو دارم برای رسیدن. امشب سی ام آذرماهه و شب یلدا. مهمونیم و قراره همه دور هم باشیم.


یلداشب یلداخاطره
۱۷
۰
روزگاری که سپری می شود
روزگاری که سپری می شود
خبرنگار باشید و نه خبر بیار
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید