اینبار خیلی بی سر و صدا گفتند که می رود. نه با رسانه ای صحبت کرده و نه به کسی گفته. حتی نایب رییس اولش هم می گوید که خبری از وی ندارد. تنها یک نامه بوده که رویش نوشته «استعفا». می گویند در بیمارستان آتیه تهران بستری است و سکته دوم اش راهم کرده. سکته اولش را در آستانه جام جهانی 2018 روسیه کرده بود. فقط می دانیم که 10 روز بیشتر شده که حالش خوب نیست.
دوران ریاستش خیلی پرحاشیه بود. از ماجرای آل اشپورت، آدیداس، بلیط فروشی مکانیزه و فروش زمین 95 میلیارد تومانی جنب مترومصلی گرفته تا قرارداد ویلموتس. می گویند در همین ماجرای آخری، اگر فیفا حق را به ما ندهد، باید چندین میلیون دلار غرامت بدهیم.
45 درصد جانبازی دارد. در سردشت پای راستش تیر خورده. در شلمچه ریه و چشمانش شیمیایی شده و دارای آسیب از بابت موج انفجار در ناحیه سر و صورت است. ایران وایر مطلبی زده که تهش می گوید که نظامی است و اطلاعاتی. اما می دانیم که در بزنگاهی پرونده اش را به فولاد مبارکه اصفهان برد برای یک بازنشستگی خوب.
مدیرعامل و رییس هیات مدیره سپاهان، رییس هیات مدیره ذوب آهن، عضو هیات مدیره پرسپولیس بخشی از سابقه فوتبالی اش است. مخالفان سرسخت اش مدعی اند که در این چند سال، غش داوران به سمت اصفهانی هاست. بیشترشان البته به سمت سپاهان. جواب داده اند که همه اش اتفاقی است و ناشی از ذهن خراب.
در سه سال و نیمی که رییس بود کم توفیقات نداشت. اما حالا، حال فوتبال ملی مان بدجوری گرفته است. دفعه پیش هم که از فدراسیون رفت یکهو و آرام بود اما اینبار معلوم نیست که بازگشتنی در پی دارد یا خیر.
