ابتدا به هرچیزی تمام این مقاله و نوشته بر اساس تجربیات و مطالعات من است و ممکن است با خیلی دانسته های شما فاصله داشته باشد برای همین این مقاله را به عنوان یک زاویه دید جدید نگاه کنید و اگر با بخشی هایی از این مقاله مشکل داشتید و اگر ابهام داشتید حتما در کامنت ها برای من پیام بگذارید.
معنی شکست: به نظر من شکست به معنی آن است که شما از یک کاری و یا یک موضوعی دست بکشید(give up). در مواجهه با مشکلات ممکن است دلسرد، نا امید و یا کمی تعلل کنید ولی تا زمانی که به طور کامل دست نکشیدید شکستی رخ نداده. پس شکست به معنی از دست کشیدن و رها کردن 100% است.

جلوتر راجع به این صحبت می کنم که شکست خوردن از کجا شروع می شود ولی قبل از آن باید توضیح بدهم که در هر کاری که شکست خوردید و یا می خورید چیزی به اسم عامل بیرونی وجود ندارد(از نظر من). به هیچ وجه! پس خودتان را با این عناوینی که " اینجا ایران است نمی شود کار کرد" یا " فلانی در این کار با ما همکاری نکرد" و یا " پولمان را خوردن و دیگه ما اینکارو ادامه نمی دهیم" و ... گول نزنید. این دلایل دفاع روانی شما در رابطه با مسائل است که بتواند روان شما را از گسیختگی و ناراحتی و یا حتی شما را از خود آزاری در امان بدارد و کمی فضای روانی شما را تلطیف کند.
این مدل فرافکنی ها خلاف ویژگی مسئولیت پذیری است.
اینطور به نظر می رسد که ریشه انجام کارها از نیازهای انسان سرچمه می گیرد. مثلا برای تشنه هستید به آب "نیاز" پیدا می کنید و آب می خورید. مثلا برای اینکه نیازه به استقلال مالی و فردی دارید کار می کنیدو پول در می آورید .
همیشه معادله انقدر ساده و سر راست نیست..
گاهی نیاز های انسان با راهکار های ساده میسر نمی شوند و با اقدام های ساده و خطی به دست نمی آیند. باید برنامه ریزی، صبر و تلاش بیشتری انجام داد تا آن نیاز ها را برطرف کرد. مثلا برای رفع نیاز تایید طلبی و یا جاه طلبی کاری باید تلاش، مطالعه، ساخت ارتباط و صبر و .... خیلی چیزهای دیگر را داشته باشید و انجام دهید تا بتوانید آن نیاز را برطرف کنید.
نیازهای انسان از بخشی از جسم و روان ما سرچمه میگیرند. برخی از این نیاز ها بسیار سر راست هستند و کاملا در زیر یک دقیقه تفکر می توانید بفهمید این نیاز برای چه در شما شکل میگیرد. ولی در رابطه با برخی از نیازها با اکشن های متوالی و طولانی مدت چه؟ سرچشمه این نیازها به همین سادگی کشف می شوند؟
بیاییم پیدایش برخی از نیاز های پیچیده را زیر میکروسکوپ ببریم.
این قسمت را با یک مثال شروع می کنیم. شما احساس نیاز به یک شرایط مالی و اقتصادی خیلی بهتر از آن چیزی که دارید می کنید. این نیاز ریشه در آن دارد که شما می خواهید رفاه بهتری داشته باشید، مسافرت بهتری بروید و یا حتی به دیگران کمک کنید و بخشی از درآمد خود را صرف کارهای خیر بکنید و یا ...
نیاز به امنیت، مسکن و سایر مسائل ابتدایی زندگی خیلی طبیعی و ساده است ولی شما ورای این نیازها را هدف قرار داده اید و می خواهید به آنها برسید.
برای رفع این نیاز قطعا باید یک فعالیت اقتصادی ای انجام دهید(مانند راه اندازی کسب و کار) و برای این فعالیت به ارتباطات، مدیریت سرمایه، مدیریت، شناخت سیستم، رهبری و ... و خیلی از مهارت های سخت و نرم دیگر نیاز دارید. طبیعی است که برای رسیدن به هدف و رفع نیاز باید بخشی از این موارد بالا را کسب کرد و راهی جز برنامه ریزی و استمرار نیست(بیایم قبول کنیم یه شبه به دست نمی آیند). برای همین با یک برنامه ریزی عالی کار را شروع می کنیم و پر از انگیزه کلید استارت کار را می زنیم.
همینجا دچار یک اشتباه رایج به نام leaping شدیم(در ادامه توضیح میدم که این چه اشتباهی است). چرا؟
قبل از نیاز سنجیمهارتی برای رسیدن به هدف و رفع نیاز و برنامه ریزی برای آن باید یک فعالیت دیگری را انجام میدادین. چهارچوب بندی(framing).
چهارچوب بندی به معنی آن است که قبل از اینکه یک مسئله را حل کنید به این فکر کنید این مسئله برای چه بوجود آمده است و ابعاد پیدایش و وجودی مسئله را بررسی کنید.
حالا چرا باید قبل از برنامه ریزی و رسیدن به هدف چهارچوب بندی انجام داد؟
گفتیم که نیاز ها از جسم و روان ما سرچشمه می گیرند حتی پیچیده ترین آنها. برای مثال همان سناریو بالایی که تعریف کردیم، رسیدن به یک شرایط مالی ایده عال. ما می دانیم چه می خواهیم. حتی برخی اوقاتم می دانیم برای چه! ولی چیزی که بیشتر مواقع برای ما مفقود است و کمتر کسی به آن می پردازد "فلسفه" پشت این نیاز است.
فلسفه پشت این نیاز ها یعنی چرایی و هستی شناختی آن که چرا من به همچین چیزی احساس نیاز کردم، چرا باید ارتباطات و مهارت های خود را گسترش بدهم(این به کجای کار کمک می کند) چرا باید برنامه ریزی کنم، چرا باید دقیق برنامه ریزی کنم؟ چرا باید متعهد باشم؟ چرا چرا چرا و خیلی چراهای دیگر....
این چراها ریشه فلسفی این نیاز و هدف را برای شما مشخص می کند و شما با فلسفه ابتدایی مسئله ای که دارید تازه آشنا می شوید. اگر قبل از آنکه مسئله را چهارچوب بندی کنید به حل آن بپردازید دچار یک اشتباه شناختی به اسم جهش یا همان leaping شده اید که بدون آن که مسئله را بشناسید رفته اید آن را حل کردید. شناخت ناقص کار را به شانس واگذار می کند و همچنین باعث هدر رفت انرژی زیاد شما می شود و خیلی از مواقع به نقطه شروع باز بر می گردید.
شکست از اینجا شروع نمی شود ... بیاین جولتر.
فکر کنید برای رسیدن به نیاز و هدفتان چهارچوب بندی کردید و فلسفه پشت تمام چیزهایی که می خواهید داشته باشید و انجام دهید را تماما کشف کرده اید. در ادامه راه و رسیدن به سختی ها یا خستگی ها زمانی که دست می کشید چیزی که باعث give up کردن و شکست شما می شود دلایل مختلفی نیست که به خود می گویید. بلکه فلسفه شما شکست خورده و شما خودتان متوجه آن نبودید. یعنی چه؟
یعنی اگر با خودتان روراست باشید متوجه می شوید که کمی قبل تر از شکست خوردن و رها کردن دلتان عمیقا آن چیزها را نمی خواسته و کمی در ذهنتان چرایی های این نیاز و هدف غیر معقول به نظر می رسیدند.
هنگامی که آدم عمیقا یک چیز را بخواهد به آن دست پیدا می کند. هنگامی شما عمیقا یک چیزی را می خواهید که از نظر فلسفی خوب به آن فکر کرده باشید و متمرکز باشید روی چرایی های این نیاز و راه های رسیدن به آن و این فلسفه آنقدر قانع کننده باشد که مدام بدن و ذهن شما را به کار بگیرد که به آن برسید. زمانی که فلسفه رنگ می بازد دیگر چرایی برای رسیدن وجود ندارد، دیگر تئوری انجام کارها وجود نداند تمرکز از دست می رود و شما عمیقا دیگر چیزی را نمی خواهید.
اگر می خواهید به چیزی برسید باید فلسفه محکم و قانع کننده ای داشته باشید. این فلسفه آگاهانه با فکر به دست می آید. با مذاکره با خود به دست می آید. با پختگی ! گاهی ممکن است از نظر فلسفی شکست بخوریم و سپس در کار این شکست را تجربه کنیم... ایرادی ندارد ولی باید بدانیم از کجا شکست خوردیم تا سری بعد به جای عوض کردن شیوه انجام کارها به تفکر تازه و فلسفه محکم تری بپردازیم. ما باید بدانیم چرا چیزهایی رو می خواهیم. چرا برای آن رسیدن به آن چیز ها این کارها را انجام می دهیم. باید بدانیم چرا اینکار ها را به این شیوه انجام می دهیم.