دست قاسم

این همه شب گذشت

و دیگر سکوتی نبود

که سر را چون کبک

در آغوشش پنهان کنم

دیگر رازی نمانده بود.

دست قاسم دست را از همه برده بود

قرن‌ها گذشت

و روزی

اسم اعظم در بغداد

بر خاک افتاد

خاتم سلیمانی تکثیر شد

و بر انگشت هزار سلیمان حلقه زد.

پرده برافتاد

ما را ترسانده‌بودند: نه تو مانی و نه من

ما

بی‌نامان تاریخ

ماندیم که بدانیم

نام گم‌شده‌‌امان

همان اسم اعظمی است

که روزی بر زبان کسی زمزمه می‌شود

و ابلیس فَتَبَارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِین را فهم می‌کند...