امروز فهمیدم خانم دکتر بیتا جم پنج سال پیش «مدرسهی کوچک فارسی» را در کلگری کانادا برای آموزش زبان فارسی و فرهنگ ایرانی به کودکان دو یا چند زبانهی ۲ تا ۱۲ سال راه انداخته است.

روش این مدرسه آموزش با فعالیتهای هنری خلاق و بازی به کودکان است. این روش منطبق بر روش آموزشی کانادا (روش رجیو امیلیا) و با کمک از روش مونتسوری و والدورف است. طبق گفتهی سایت مدرسهی کوچک، مدرسه شعبهی زبان فارسی مدرسهی هنر خلاق کودکان کانادا است (سایت این مدرسه غیرفعال بود).

دانشآموزان این مدرسه در یکی از برنامههای خود (جشن پاییزی) تلفیقی از سرود ملی ایران و کانادا، شعری از نظامی گنجوی، ترانهی جان مریم، جملههایی با عنوان «آرزوی من برای ایران» و شعری فارسی روی موسیقی کلاسیکی از باخ با رقصی که خودشان ساخته بودند و آواز یکی بود یکی نبود را اجرا کردند.

این مدرسه دو شعبه دارد و دانشآموزان را بر حسب سن به دو گروه کوچک یک (دو تا هفت سال) و کوچک دو (شش تا دوازده سال) تقسیم میکند. دانشآموزان در هفته بین یک و نیم تا چهار ساعت کلاس دارند.
شهریهی هر ماه این مدرسه بین شصت تا نود دلار است که شامل کتاب کار، میانوعده، مواد مصرفی و جشنها هم میشود.
برای گروه کوچک یک هدف مرتبط با زبان فارسی تقویت مکالمه و فهم فارسی، آشنایی با فرهنگ ایرانی و آشنایی با آداب و رسوم ایرانی است و برای گروه کوچک دو هدف علاوه بر تقویت مکالمه و فهم فارسی، خواندن و نوشتن فارسی و آموزش تاریخ، جغرافی و فرهنگ ایرانی و ادبیات قدیم و معاصر فارسی است.

