در روستای کوشکوی (به معنی روستای پرنده) در کنار دریای سیاه در شمال ترکیه، مردمی زندگی میکنند که از راه دور به زبان سوتزنی (whistled- یا آن طور که بعضی دیگر میگویند: زبان پرندگان: bird language) با هم حرف میزنند.

کوشکوی روستایی کوهستانی است و مردم این زبان را به عنوان راهی برای ارتباط از راه دور اختراع کردهاند. مردم محلی و فعالان گردشگری ترکیه از حدود پنجاه سال پیش برای زنده نگه داشتن این زبان تلاش میکنند. گفته میشود تا پنجاه سال پیش مردم شهرهای ترابزون، ریزه، اردو، آرتوین و بایبورد ترکیه هم به زبان پرندگان سخن میگفتند اما کمکم استفاده از این زبان محدود شد. از سال ۱۹۹۷ هر سال جشنوارهای برای این زبان برگزار میشود.
سال ۲۰۱۷ زبان سوتزنی در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو (به عنوان نیازمند فوری برای محافظت) به ثبت رسید و البته نامی از آن در اطلس زبانهای در خطر یونسکو نیست.
اکنون حدود ۱۰.۰۰۰ نفر زبان سوتزنی را میفهمند و از آن استفاده میکنند. دورههایی برای یاد دادن این زبان به نسل جدید برگزار میشود و بزرگترها هم سعی میکنند زبان را به کودکانشان یاد دهند اما با وجود موبایل این خطر وجود دارد که این زبان از شکل طبیعی خود خارج شود و نسلهای بعدی هم علاقهای به یادگیری این زبان پیدا نکنند.
گویا در آفریقا، برزیل و لائوس هم زبانهای سوتزنی مشابهی وجود دارد.
اولین بار از طریق توئیت امیرعباس با این زبان آشنا شدم. این نوشته اولین بار در کانال تلگرامی خنده خدا منتشر شد.